Het andere Griekenland

Griekenland is niet alleen in trek bij toeristen die van de zon willen genieten. Onder vluchtelingen is het land ook erg populair.

Terwijl in Brussel wordt onderhandeld over de toekomst van Griekenland, kampt het bijna failliete land met nog een probleem. De eilanden aan de grens van Turkije vormen voor vluchtelingen de eerste halte in Europa. De toeristische trekplaatsen Lesbos en Kos zouden overspoeld zijn met vluchtelingen.

Wie in 30 graden door de straatjes van de gelijknamige hoofdstad van het eiland Kos loopt is eerder onder de indruk van de massaal aanwezige toeristen dan van vluchtelingen die het straatbeeld vormen. En als ze zich al in het toeristische deel bevinden, is het voor de toerist zelf moeilijk om de vluchteling te herkennen. Maar wie ze wil zoeken, kan ze vinden.

Bij het kleine toeristenbureau van het eiland zitten groepjes vluchtelingen te wachten. Een medewerker van de UNHCR schrijft met hulp van een tolk informatie over de vluchtelingen op. De vluchtelingen slapen in oude hotels. Onder erbarmelijke omstandigheden volgens Artsen Zonder Grenzen.

Deze eilanden zijn zo populair als landingsplaats omdat de Turkse grens vanaf de kust maar zo'n tien kilometer weg is. Ook een groepje Koerden heeft de oversteek gewaagd. "Met elf personen zijn we in een bootje overgestoken vanuit Turkije. Daar woonde ik acht maanden, ik kom uit Kobani", vertelt een 29-jarige man. Hij noemt zichzelf Ali Ahmed omdat hij zijn eigen naam niet prijs wil geven.

Ali Ahmed wil zijn geluk het liefst in Engeland beproeven. Hij studeerde eerder namelijk Engelse literatuur. Voor zijn metgezel, een 23-jarige Koerd is studeren de droom. "Het liefst economie in Duitsland of Nederland". De tocht die al bijna een jaar duurt is voor de vluchtelingen dus nog niet voorbij.

In het broeierige weer is het vooralsnog vooral wachten in de schaduw van een boom. Een paar meter verderop staat de boom waarbij Hippocratus bijna 2.500 jaar geleden zijn medische wetenschap doceerde. En net zoals de wereldberoemde eed van de wijsgeer willen ook de vluchtelingen zich verspreiden over Europa.

Ondertussen slepen toeristen zich op het vliegveld van Kos met hun koffer naar de gate. Klagend over de lange wachtrijen, balend dat de vakantie voorbij is. Met een zongebruinde huid terug naar Nederland, Duitsland of Engeland. Het contrast tussen degene die wil maar niet mag en degene die niet wil maar toch gaat is groot.