Maleisische vrouwen werken aan hun eigen toekomst

Maleisië scoort slecht op de internationale genderindexen. Vrouwen worden er met name op de werkvloer achtergesteld. De regering is niet in staat effectieve maatregelen te treffen tegen deze ongelijkheid. Daarom nemen steeds meer Maleisische vrouwen zelf het initiatief. Ook Eliza Goh, eigenaresse van Zara's Boutique Hotel.

De stroom is uitgevallen in Zara’s Boutique Hotel. Al vrij snel komt een vrouwelijke technicus binnenlopen, om wat te sleutelen aan de knoppen. Ze raakt in gesprek met één van haar collega’s, die een roze shirt draagt met de tekst: We´re all female, don´t be shocked. Geshockeerd hoef je in dit hotel inderdaad niet te zijn, want alle werknemers zijn vrouwelijk. Een primeur in Maleisië, waar vrouwen op de werkvloer nog altijd een flinke achterstand hebben.Ondernemer en eigenaresse van Zara’s Boutique Hotel Eliza Goh weet hoe belangrijk het is om vrouwen aan het werk te krijgen. Zij vond dit zelfs zo nodig, dat ze drie jaar terug, zonder ervaring, haar eigen hotel oprichtte, waar alleen vrouwen aangenomen worden. Hoewel Goh een succesvolle zakenvrouw is, was een hotel oprichten andere koek. Ze geeft zelfs toe niets over hotels te weten en dan ook de nodige begeleiding gezocht te hebben van professionals. Toch kwam het idee voor een hotel niet uit de lucht vallen. Tijdens de ontwikkeling van het winkel- en zakencentrum Harbour City – dat door Goh zelf is opgericht – kon ze een eigen bedrijf vestigen. Daar zag ze een mogelijkheid: “Ik vond er een mogelijkheid om liefdadigheidswerk te doen en er tegelijkertijd mijn bedrijf van te maken. Ik wilde iets voor vrouwen doen en de beste manier was om een ​​hotel te starten.” Alleen zo kon Goh hen trainen en het hotel monopoliseren voor alleen vrouwen.

Het hotel draagt het motto femininity in hospitality, dat overal terug te vinden is. Dit motto bevestigt eveneens het verschil met andere hotels. Goh geeft toe: “Het mag dan misschien niet perfect zijn, maar iedereen is heel gepassioneerd”. Toch moeten mannen niet slechts langs het hotel komen voor de vrouwelijke werknemers, want dat is volgens Goh absoluut niet de bedoeling.

Goh, voormalig accountant die in de Verenigde Staten haar studie genoot, wist al vroeg dat ze vrouwen wilde helpen. Over de vraag waar die drang vandaan kwam, hoeft Goh niet lang na te denken. Haar moeder is haar grote inspiratiebron. “Ze heeft weinig scholing gehad, maar ze wist wel hoe ze een bedrijf moest starten. Haar doel was om andere mensen te helpen, niet alleen vrouwen. Ze hielp bijvoorbeeld gezinnen die hun kinderen niet naar school konden sturen vanwege het geld, zo konden ze toch onderwijs genieten.”

Het doel om mensen te helpen heeft Goh inmiddels rijkelijk voortgezet. Naast haar eigen hotel zit zij in minstens tien besturen, van onder andere scholen en vrouwenorganisaties. Goh’s activiteiten zijn niet onopgemerkt gebleven. In 2011 won zij de Excellent Woman Award in Sabah, die zij in een traditionele Chinese jurk ontving. Dit is typisch voor Goh, die het belangrijk vindt dat een vrouw zowel mooi en vrouwelijk, als een echte ondernemer kan zijn. Problemen als vrouw in het zakenleven heeft ze dan ook nauwelijks: “Als mensen mij niet helpen, help ik mezelf wel”, laat ze zelfverzekerd weten.

Achterstand op arbeidsmarkt

Hoewel Human Resources Minister Datuk Richard Riot ontkent dat Maleisische vrouwen worden achtergesteld, laten recente cijfers zien dat er wel degelijk een probleem is. Uit een totaal van 136 landen, plaatste de Global Gender Gap Index van het World Economic Forum Maleisië vorig jaar op plek 102 voor gendergelijkheid. Van alle Zuidoost-Aziatische landen eindigde bovendien alleen Cambodja lager, met een 104e plaats. Vooral op economisch vlak scoort Maleisië erg slecht.

Volgens een quotum van het Maleisische kabinet moet in 2016 dertig procent van alle leidinggevende posities bij beursgenoteerde bedrijven door vrouwen worden bezet. Maar nu, in 2014, blijft de teller steken op slechts tien procent. Het Women Directors Programme (WDP), dat in 2011 is opgericht om gekwalificeerde vrouwen voor te bereiden op bestuursfuncties, loopt dus niet zo voorspoedig als gepland. Volgens journaliste Mary Chin van de Daily Express, die zich al jaren inzet voor de rechten van vrouwen in Sabah, duurt het nog een lange tijd voordat de mentaliteit jegens vrouwen zal veranderen. Hoewel vrouwen in Nederland genoeg mogelijkheden hebben op de werkvloer, staat dit proces in Maleisië nog in de kinderschoenen.

In Maleisië is ruim 65 procent van de universitaire studenten vrouwelijk, schrijft Chin. Toch blijven vrouwen vooral in Sabah op de werkvloer achter ten opzichte van mannen. Het is dan ook niet vreemd dat er naast een extra nationale Women’s Day op 25 augustus, verschillende organisaties opgericht zijn om vrouwen te stimuleren. Een van de organisaties die vrouwelijke ondernemers ondersteunt is de Sabah Women Entrepreneur and Professionals Association (SWEPA).

Deze organisatie, waarbij Goh is aangesloten, helpt door het delen van kennis, organiseren van activiteiten en creëren van netwerkmogelijkheden. Ook werkt de organisatie samen met de overheid om nationale ontwikkelingen in gang te zetten. Jeanette Tambakau, de huidige directrice van SWEPA, noemt de voornaamste doelstelling van de organisatie het creëren van een relatie tussen bedrijven en professionele vrouwen. Toch zijn er nog veel vrouwen die te onzeker zijn om zich te mengen in de ‘mannelijke’ zakenwereld. SWEPA biedt hiervoor een uitweg; een gemeenschap met alleen vrouwen. “Het is een sisterhood, iedereen helpt iedereen”, laat Tambakau vol trots weten.

Goh heeft in haar hotel – dat vernoemd is naar haar dochter Zara – nu ongeveer veertig vrouwelijke werknemers werken. Hiervan komt een groot deel van het platteland, waar de werkloosheid onder vrouwen nog een stuk hoger ligt dan in de stad. Een hotelopleiding hebben ze meestal niet genoten. Dit is volgens Goh geen probleem. “Een goede instelling, dat is alles wat ik nodig heb. Eén van hen zag ons in de krant. Ze is alleenstaande moeder en was pas achttien toen ze hier kwam. Nu werkt ze hier en gaat ze verder met haar studie.” Het hotel is volgens Goh dan ook niet het eindpunt, maar juist een begin van nieuwe mogelijkheden voor de meisjes.

Goh denkt inmiddels alweer aan haar volgende project, namelijk een centrum met vrouwelijke adviseurs of mentoren, die andere vrouwen kunnen adviseren met het maken van een keuze voor een baan. Ook zullen zij helpen de horizon van vrouwen te verbreden.

“Je moet houden van je werk, want je werkt het grootste deel van je tijd”, is een belangrijke levensles die Goh mee wil geven. Dit is terug te zien bij de vrouwelijke technicus, die inmiddels de stroom in het hotel heeft geregeld. Hoewel haar zoontje ver weg woont en ze al tijden zegt dat ze eigenlijk weg zou moeten, blijft ze toch. “Het is een familie hier”, vertelt ze, waarmee de opkomende Maleisische sisterhood, ook in dit hotel gevestigd lijkt.