9. Oneerlijke gevangenschap

In hoeverre kennen de inwoners van Kaapstad hun mensenrechten? Met die vraag reisden de deelnemers van de Beyond Your World-mensenrechtenreis naar Zuid-Afrika. Het land waar nog iedere dag gevochten wordt tegen de stereotyperende contrasten van arm en rijk én zwart en blank. Welk recht is daar nu het belangrijkst?

• Naam: Rozerie Bosma, 27 jaar
• Wijk en stad:  Sea Point, Kaapstad
• Beroep:  General manager @ Young In Prison South Africa
• Dienstjaren:  Anderhalf jaar werkzaam, daarvoor 6 maanden vrijwilliger
• Opleiding:  Master Children’s Right (Amsterdam)

Rozerie Bosma groeide op in Nederland. Zij verhuisde in oktober 2011 naar Kaapstad. “Als Nederlander mag ik mezelf best verwend noemen. Ik heb het altijd erg goed gehad.”

"Het mensenrecht dat ik het belangrijkst vind is 'Wij zijn allemaal gelijkwaardig. Ik vind het belangrijk om iemands daden los te zien van zijn persoon. Iedereen maakt fouten en iedereen verdient een tweede kans.”

“In Zuid-Afrika is zeker sprake van oneerlijk gevangenschap. Verdachten worden opgepakt op basis van verdenkingen die nauwelijks onderbouwd zijn. Eenmaal in de cel moeten gevangenen soms jaren onterecht de uitkomst van hun rechtszaak afwachten."

"Het justitiële systeem werkt erg slecht. Het systeem kan alle arrestaties niet aan. De gevangenissen zitten propvol. Daarnaast is de zogenoemde awaiting-trial section, de cellen waar je in beland als je in afwachting bent van een rechtszaak. Dat is geen prettige plek om te verblijven. Verdachten en ook vluchtelingen weten niet hoe lang ze er zullen zitten, wanneer eventueel de rechtszaak is, of getuigen komen opdagen en of hun advocaat ze zal blijven vertegenwoordigen."

"Er zou meer aandacht besteed moeten worden aan het voorkomen van crimineel gedrag en naar de re-integratie in de maatschappij na een gevangenisperiode. Vaak is het zelfvertrouwen van mensen aangetast. Bovendien is het lastig om werk te vinden als je een strafblad hebt. Maar het ergste is misschien dat gevangenen elkaar in de gevangenis op een negatieve manier beïnvloeden, waardoor sommigen na hun gevangenisperiode meer gewend zijn aan het criminele circuit dan daarvoor. Dit zou verholpen kunnen worden door gevangenen op een positieve manier te ondersteunen middels het aanbieden van rehabilitatie programma’s en psychologische hulp, maar ook dit is er nauwelijks.”