14 maart, 2013 | Auteur: Rose Heliczer | Beeld: Universal Music | Trefwoord: nederland

Jake Bugg: moe jochie van amper 19 maakt indruk

Wie op Google ‘de nieuwe Bob Dylan’ intikt, komt voor een verrassing te staan. Niet het nieuwste album van de goede man, maar een artikel over Jake Bugg verschijnt bovenaan de zoekresultaten.

Volgens veel critici is namelijk niet alleen Tempest de nieuwe Dylan, maar ook Jake Bugg, een 19-jarige knul uit Nottingham. Hij heeft namelijk, hoe jong hij ook is, een sterk jaren zestig gevoel aan zich kleven. Met zijn gitaar en bijtende stemgeluid is de vergelijking met de stadse troubadour snel gemaakt. In werkelijkheid ontbreekt het in de teksten van Bugg wel wat aan diepgang, het handelmerk van Dylan.

Bugg beweert dat hij niet bewust in de voetsporen van Dylan treedt. Sterker nog: hij kende Dylan niet toen hij begon met liedjes schrijven. Zijn eerste muzikale klik was via een aflevering van de Simpsons, zo vertelde hij vorig jaar aan de Britse krant The Independent. In die Simpsons aflevering werd Don mcLeans ode aan Vincent van Gogh gebruikt. Bugg zocht het op internet, stuitte vervolgens op artiesten als Donovan, en realiseerde zich dat hij muziek wilde schrijven.

Ondertussen zijn er een paar jaar verstreken. Sinds het verschijnen van zijn debuutalbum in de herfst neemt zijn populairiteit grote vormen aan. In Nederland werd bijvoorbeeld zijn single Lightning Bolt direct door 3fm als Megahit aangewezen. Zij optredens  verkopen makkelijk uit in de grote zalen van poppodia door heel Nederland.

Vrijdagavond 8 maart stond hij in de bomvolle Maxzaal van de Melkweg in Amsterdam. Bugg kwam met enigszins gebogen rug het podium opgeslenterd. Uit het publiek klinkt direct gegil. Erg spraakzaam is Jake niet. Hij bedankt het publiek zo nu en dan, maar besteedt zijn podiumtijd vooral aan het muziek maken zelf.

Dankzij de zeer aanwezige verlichting zijn Jake Bugg’s schijnbaar immer aanwezige wallen goed te zien, net als zijn gezichtsuitdrukking als hij tijdens Trouble Town uit de maat dreigt te zingen. Gelukkig herpakt hij zich gauw en zet een adembenemende show neer. Zowel het hitje Lightning Bolt als zijn langzamere ballads komen sterk en vooral authentiek over.

Zo nu en dan wordt er "I love you Jake!!" gegild. Hij gaat echter nergens op in, zelfs niet op het briefje dat naar zijn voeten gegooid wordt, of op de ballonnen die op een zeker moment door het publiek hooggehouden worden.

Hij zingt bloedserieus "I've seen it all". Om dat een moe ogend jochie van amper 19 te horen doen is indrukwekkend. Een ander sterk nummer is Two Fingers, waarin hij met zijn enigszins snerpende stemgeluid "I hold two fingers up to yesterday, light a cigarette and wished the world away" zingt. Dat uiterst Britse gebaar wordt als peace teken opgevat door een handvol mensen die hun vingers vol overtuiging in de lucht steken. Dit wordt echter ten onrechte gedaan: Two fingers is een veel venijniger gebaar. Je houdt niet je handpalm naar voren, maar juist de rug van de hand, dat betekent ongeveer hetzelfde als ‘Val dood’.

Maar ook daar heeft Bugg zoals het hem betaamt geen oog voor. Hij maakt netjes de set af, speelt als toegift ‘Broken’ en vertrekt.

Doneren

Door deze investering zorg ik ervoor dat de maker de volgende journalistieke productie realiseert.







Draag bij aan onafhankelijke makers

Onafhankelijke journalistiek begint bij makers die de tijd nemen om te luisteren, onderzoeken en verhalen menselijk te maken. Bij Small Stream Media staan die makers centraal: dichtbij, betrokken en vrij van commerciële druk. Met jouw bijdrage kunnen zij blijven publiceren, verbanden leggen en nieuwe stemmen laten horen. Je helpt eerlijke verhalen boven water te krijgen die anders onzichtbaar blijven. Draag bij aan onafhankelijke makers en bouw mee aan een platform waar kwaliteit, vertrouwen en impact voorop staan voor iedereen die betrokken is.