Rennen voor de media

In het zonovergoten Olympisch Stadion rent een enkeling alvast rustig een rondje, of doet een strekoefening. De overige deelnemers van Run For Water – korte, strakke broekjes, dure renschoenen, flesje water in de hand – staan ontspannen wat te kletsen en afwachtend om zich heen te kijken. Op 18 april zouden duizenden mensen gaan hardlopen om geld in te zamelen voor schoon drinkwater in ontwikkelingslanden. Een hoge opkomst bleef echter uit. Interesse voor het doel ook.

Mensen met dezelfde shirts aan vormen groepjes. Zij doen mee namens het bedrijf waar ze voor werken. Zo is Waternet bijvoorbeeld alom vertegenwoordigd. Een paar kraampjes op het veld verkopen T-shirts en fruitsapjes voor het goede doel; pakjes drinkwater worden gratis uitgedeeld en lijken veel meer in trek. Aan het weer kan het niet liggen: het is bijzonder zonnig en warm voor een zondagochtend in april. Toch hebben weinig mensen zich verzameld om de zes kilometer te rennen, die vrouwen en kinderen in de derde wereld dagelijks moeten afleggen om drinkwater te bemachtigen.

Ondanks de deelname van Prins Willem-Alexander is er van tevoren weinig aandacht besteed aan dit evenement, dat georganiseerd wordt door Live Earth: de organisatie van Al Gore die in 2007 nog een reeks concerten organiseerde om meer aandacht op de milieuproblematiek te vestigen. Ongeacht de kritiek die Live Earth toen kreeg (honderden mensen en apparaten moesten de wereld overgevlogen worden om de concerten te organiseren) was Gores missie zeker geslaagd. De concerten en de uitzendingen op tv hadden twee miljard kijkers getrokken.

Nu blijkt dat veel mensen niet op de hoogte waren dat Live Earth bijna drie jaar na het grote succes een nieuw evenement zou organiseren. Er was weinig reclame op televisie, radio en op posters in openbare ruimtes. Bovendien berichtten de kranten en nieuwssites nauwelijks over het evenement. Het eerste bericht dat NOS.nl betreffende Run For Water liet zien, ging over de afgelasting van het concert dat na de ren gepland stond. Oorzaak: te weinig sponsors en een tegenvallende kaartverkoop. 

Deelneemster Adriënne wist ook niets van het evenement. “Ik ren veel, gewoon als hobby. Mijn coach had me een mail gestuurd over de Run, en omdat het voor een goed doel was leek het me leuk om mee te doen. Zes kilometer hardlopen is ook goed te doen. Ik ben bijna vijftig, dus hoef niet zo nodig een hele marathon te rennen. Ik heb verder niks over het evenement gehoord. Ik kwam er net pas achter dat Willem-Alexander meedoet en was even bang dat het daardoor storm zou lopen, maar gelukkig valt het mee. Ik vind de opkomst prima zo.”

De motivatie om zich op te geven was voor zwagers Mark, Piet en Maurice – alle drie in de twintig – anders. “Mijn idee was het niet!”, roept Piet. Mark was op het plan gekomen mee te doen toen hij eenmalig een reclame op tv zag. “Ik had wel zin om een rondje te rennen, dus heb ons meteen aangemeld op de site. Dat goede doel maakt me niet zoveel uit. Ik vind het wel een tegenvaller. De organisatie is echt slecht, niemand weet iets. Op onze kaarten stond dat we in vak vijf moesten beginnen, en op de bandjes staat weer vak twee. Ik vroeg aan iemand die hier werkt hoe dat zat, die wist van niks.” Ook over de opkomst zijn de jongens niet te spreken. Mark: “Er zijn zó weinig mensen gekomen. Dat valt ons heel erg tegen.”

Als de renners klaar gaan staan om te beginnen, valt pas echt op hoe klein de opkomst is. Een deel van de baan, die om het grasveld heen ligt, is opgedeeld in vijf grote vakken. Het eerste is redelijk vol, het tweede nog niet eens voor de helft. De overige drie vakken blijven leeg. De eerste groep die gaat hardlopen zijn de bekende Nederlanders. Behalve de Prins zijn Beau van Erven Dorens en enkele andere tv-sterren en atleten van de partij. De aanwezige journalisten en fotografen concentreren zich alleen op Willem-Alexander, waardoor er geen aandacht voor het goede doel zelf lijkt te zijn. 

Aanmoediging is ver te zoeken. Wanneer de winnares van de loop de finish passeert, neemt zij van welgeteld een zeskoppig publiek applaus in ontvangst. Bij het arriveren van de Prins, hijgend en wel, verzamelt de pers zich wederom om hem heen, als een zwerm bijen rond de honing. Kalm maar met een rood aangelopen hoofd licht Willem-Alexander zijn deelname toe en vertelt nog wat over het goede doel. Wanneer hij het veld verlaat, verdwijnen ook de meeste camera’s en reporters. 

Langzaam druppelen de hardlopers binnen. Wilma van Onna, ex-atleet en tienvoudig Nederlands kampioene hardlopen, wordt tweede. “Ik loop nog steeds heel veel, en wilde vandaag meedoen omdat ik het een heel belangrijk doel vind. Het is natuurlijk ontzettend jammer dat de opkomst zo laag is, maar het is goed dat de Prins er is. Zo is er toch aandacht voor het drinkwaterprobleem.” 

Henk Witteveen is mede-eigenaar van Upstream Advertising en verantwoordelijk voor de organisatie. Enkele dagen na het evenement blikt hij terug. “We doen dit om aandacht te krijgen voor het goede doel, daar gaat het om. En dat is gelukt: mede door de aanwezigheid van de Prins. Er was heel veel media-aandacht.” Maar Witteveen is ook teleurgesteld over de lage opkomst. “De opkomst kan natuurlijk altijd hoger. De organisatie was ook met horten en stoten verlopen; het ging niet allemaal zoals we gepland hadden. Een bedrijf had veel kaarten opgekocht en deze niet allemaal vrijgegeven, waardoor de opkomst lager uitviel. Maar we zijn tevreden. Het ging om aandacht in de media, en die was er.”

Enkele uren na het evenement berichtte NOS.nl op de Koningshuispagina dat Willem-Alexander mee had kunnen doen aan de loop. Eerder was gemeld dat hij het evenement had afgezegd in verband met de begrafenis van de Poolse president. Door het gesloten luchtruim in Europa kon hij de dienst echter niet bezoeken, en besloot op het laatste moment alsnog mee te rennen. Over het goede doel wordt in het korte artikel nauwelijks geschreven.

Voor de organisatie was de aanwezigheid van de Prins geluk bij een ongeluk, want het is maar de vraag hoe groot de aandacht van de media was geweest wanneer Beau van Erven Dorens als belangrijkste deelnemer had moeten optreden. Het lijkt weinig belangrijk of de media dan verslag doen van de aanwezige beroemdheden of het goede doel. Deelname van mensen die media aantrekken, zoals de Prins, kan de aandacht op het doel vestigen én afleiden. De vraag is dan wat je als organisatie wil bereiken in de media.

Meer weten? Zie: www.liveearth2010.nl