Goedkoop wonen in Beijing

Een buitenwijk in het zuiden van Beijing. In een vervallen gebouw verdeelt een slecht verlichte gang ongeveer 24 wooneenheden. De aan het plafond hangende was doet door de schemering aan als een kolonie slapende vleermuizen. De vloer is viezig. Zo nu en dan loopt er iemand in of uit. Contact wordt er dan meestal niet gemaakt, of het is vluchtig.

In de kamers wonen over het algemeen jonge, net afgestudeerde Chinezen op zoek naar een baan in de competitieve arbeidsmarkt van Beijing. De huur is er met 400 yuan (49 euro) voor Beijingse begrippen goedkoop. Een oorspronkelijke Beijinger zul je hier echter nooit vinden, de bewoners komen van kleinere steden of het platteland. Met hun hukou, ook wel binnenlands paspoort, staan ze geregistreerd als bewoner van het platteland en hebben ze geen recht op de sociale voorzieningen die stadsbewoners wel hebben.

Bij kamer B-107 opent Wang Ming (23) zijn deur. Op de achtergrond zit Zhang Qiang (24) achter zijn laptop. Beiden rondden vijf maanden geleden hun studie in finance af. Niet aan een universiteit, want bij het jaarlijkse toelatingsexamen was hun score niet hoog genoeg, maar door een zelf-studie op het internet. Zhang vertelt dat het moeilijk is om een baan te vinden, zeker zonder een diploma van een goede universiteit. Maar ook afgestudeerden met een universitaire master leven volgens hem in soortgelijke omstandigheden.

De ruimte doet denken aan een dormitory op één van de universiteiten in Beijing. Een bed bestaat uit een houten plank en wat dekens. Overal ligt kleding. Het is er op zijn zachts gezegd best een rommeltje. “We hebben weinig privacy, maar je raakt er aan gewend. Bovendien, je kunt je in je eentje best eenzaam voelen in Beijing. Dus het heeft ook voordelen.”

De jongens uit de Shanxi provincie en de Hunan provincie missen hun familie, maar kunnen naar eigen zeggen nog niet terug. “We vinden wel wat”, zegt Zhang vastberaden.