1F’ers zoeken het hogerop

Over de aandacht die zij tot nu toe in Nederland hebben kunnen trekken, zijn ze ontevreden. Daarom zoekt een kleine groep Afghaanse vluchtelingen met het 1F-stempel nu gehoor in Brussel. Op maandag 22 februari kwam een handvol sympathisanten en familieleden naar het Europees Parlement, om te demonstreren tegen het 1F-beleid.

De opkomst was niet groot, maar dat weerhield de aanwezigen er niet van duidelijk te maken waar ze voor gekomen waren. De leuzen varieerden van vrij algemeen, zoals ‘15 jaar onzekerheid voor 1F’ers is genoeg’ tot zeer persoonlijk, zoals ‘Wij willen onze vaders terug!’ Doordat de Afghaanse vluchtelingen het stempel 1F hebben, zijn zij in Nederland ongewenst. Justitie stuurt mondjesmaat vaders van gezinnen terug naar het land van herkomst. Shabnam Noorzai, een van de organisatoren, liet weten: “Het is de wereld bekend dat Afghanistan nog steeds onveilig is en daarom worden er nog troepen naartoe gestuurd om de veiligheid van de burgers in Afghanistan te beschermen.”

Bij de Europese Unie boden de demonstranten een petitie aan. Een dik uur lang trokken ze de aandacht van voorbijgangers in de Wetstraat, door het scanderen van leuzen en het tonen van posters. Noorzai stelt dat doordat de Nederlandse overheid het artikel 1F heeft toegepast alle rechten op sociale voorzieningen worden ontnomen aan de mensen met een 1F-status.

“De reden dat artikel 1F toegepast wordt, is dat de Nederlandse overheid zich in 2000 heeft laten overtuigen door een brief van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Daarin stond dat de Afghanen die in die jaren Nederland binnenkwamen, betrokken waren bij het communistische regime. Zij kregen toen automatisch het stempel ‘oorlogsmisdadiger’”, legt Noorzai uit.

Geteisterd door flinke regenbuien en stormachtige wind verplaatste de stoet zich de 22ste na anderhalf uur richting het kantoor van de organisatie voor een kop koffie en een evaluatie. Al met al was het een geslaagde demonstratie vonden zij, maar de opkomst reflecteert wel de moeilijke situatie waarin de 1F’ers en hun verwanten zich bevinden: “Zonder dat er onderzoek wordt gedaan, worden deze Afghanen gemarteld. Lichamelijk en geestelijk”, aldus Noorzai. “De afgelopen tien jaar zijn er duizenden bronnen verzameld die hun onschuld bewijzen, inclusief verklaringen van UNHCR en Amnesty International. Maar de Nederlandse overheid blijft maar hangen bij die ene brief uit 2000. We zijn al meer dan vijf jaar bezig om deze groep Afghanen te redden, maar helaas wordt bij elke actie de media geblokkeerd en de situatie wordt steeds erger.”