Correspondent: Joost Bosman

“Ik werd gebeld over de Nederlandse diplomaat die in elkaar was geslagen. ‘Dit is groot!’ zei mijn opdrachtgever. Uiteindelijk was het geen spectaculair verhaal, maar ik ben wel meteen naar de flat van die man gegaan en het verhaal is gelukt.”

Hoe staat het ervoor met de berichtgeving over het buitenland in de Nederlandse media? Dat onderzochten 18 deelnemers van de Beyond your World-editie Onderzoek buitenlandjournalistiek. Zij interviewden correspondenten in meer dan 10 landen.

Joost Bosman is sinds oktober 2013 correspondent in Moskou en de voormalige Sovjetunie. Hij werkt voornamelijk voor de Persdienst, maar ook voor Novum nieuws, NDC en ANP. Na zijn opleiding Ruslandkunde werkte Bosman als freelance journalist in Moskou en hij kwam later in Nederland terecht in de dagbladjournalistiek. Toen de Persdienst hem afgelopen oktober vroeg of hij Ruslandcorrespondent wilde worden, hoefde hij alleen maar ‘ja’ te zeggen. 

Het verhaal over de Nederlandse diplomaat kwam meteen op Bosmans eerste ochtend in Rusland en het was zijn grootste succes tot nu toe. Een echte mislukking heeft Bosman overigens nog niet gehad. Op het moment van het interview speelt de rechtszaak rond de Nederlandse Greenpeace activisten. Bosman houdt er wel rekening mee dat deze week geen succes wordt. “Het zag ernaar uit dat ik een paar dagen geleden een interview met een van de activisten zou krijgen, maar het wordt steeds uitgesteld. Vanavond ga ik naar huis, misschien met en misschien zonder interview. Maar ja, is dat een mislukking? Je weet dat dit kan gebeuren, it’s all in the game.”

Door een verblijf in het buitenland kun je als correspondent soms verwijderd raken van Nederland en de Nederlandse berichtgeving. Bosman: “Toen ik nog in Nederland woonde ben ik het nieuws daar al minder gaan volgen. Ik vond het niet meer zo interessant, het gaat allemaal over hetzelfde. Een beetje kneuterig. Ik vraag me soms af, waar maken we ons druk om?”

Het is voor een correspondent een valkuil om te blijven hangen in stereotypes. Ook Bosman loopt daar soms tegenaan. “Ik ben veel in Rusland geweest dus dat stereotype heb ik niet meer zo erg. Toch ben je er wel vatbaar voor, zeker als je ziet wat je van de Nederlandse media meekrijgt.”

Hoe denkt Bosman dat Nederlanders Rusland zien? “Nog steeds een beetje een land van wilden. Mensen weten dat ik hier veel geweest ben, de taal en het land ken, toch vragen ze 'Loop je geen gevaar als journalist?' Het is de willekeur van het land en de politiek waaraan gerefereerd wordt.” Maar, geeft hij toe, er zit ergens ook wel een kern van waarheid in. “Als buitenlandse journalist loop je weliswaar weinig risico, maar voor Russische journalisten ligt dat anders. Die worden soms vermoord hier.”

Hij probeert dat beeld niet bewust te veranderen door zijn artikelen. “Die willekeur die klopt, kijk maar naar Greenpeace. Eén activist blijft vastzitten, de rest laten ze op borgtocht vrij. Het zal wel komen door de orders uit Moskou die net te laat kwamen voor die eerste activist, maar dan nog. Dat maakt het juist heel willekeurig.”