De kennis gaat met pensioen

De radio staat hard, om boven al het machinelawaai uit te komen. Radio Nostalgie draait klassiekers die de fabrieksruimte vullen met weemoedige klanken uit de oude tijd. Een stel mannen, gehuld in grijze en blauwe overalls, zijn aan het werk. Onderwijl er grapjes worden gemaakt en discussies gevoerd over nieuwe metaalproducten. De medewerkers van het bedrijf Isco Metal Products Waalwijk naderen hun pensioengerechtigde leeftijd. Zij staan klaar om alles wat ze geleerd hebben in hun arbeidsverleden te delen, met eenieder die wil. Maar er is weinig animo onder de jongere generatie voor het werk dat deze mannen doen.

De trieste waarheid is dat de lang opgebouwde en waardevolle kennis van deze oudere, richting hun pensioen gaande, medewerkers zal verdwijnen. De techniek moderniseert en de metaalproductie wordt veelal naar andere landen verplaatst. Het is de vraag of jong Nederland mee blijft gaan met deze veranderingen of dat ergens toch de informatie over het ontwerpen en de productie van metaal bewaard zal blijven.

Aan een stempelmachine staat Akgün. Hij is nu al 23 jaar bij ISCO in dienst en gaat nog iedere dag met veel plezier naar zijn werk. Verderop staat Mario, die op zijn 14de begon bij het bedrijf en er nu al 53 jaar werkt. Hij is bezig een harderij-oven aan de praat te krijgen.

Frans heeft voor de gezelligheid posters opgehangen op zijn werkplek, dit is tegenwoordig verboden. Maar Frans, die al 25 jaar bij ISCO werkt, heeft daar maling aan. Net als Mario begon ook hij op zijn 14de in de metaalfabriek. Hij had geen opleiding en werkte zichzelf naar boven door in de praktijk zoveel mogelijk kennis over het vak te vergaren. Kennis die nu verloren dreigt te gaan.