De wedstrijddag van het dressuurpaard Veraliene

Veel mensen denken dat de dressuursport draait om giebelende meisjes met paardenstaarten die tutten op een manege. En dat paardensport geen echte sport is. De werkelijkheid is totaal anders. Dressuur draait om structuur en discipline. Om training en scholing. Hoe ziet een wedstrijddag van een dressuurpaard er eigenlijk uit?

Veraliene is een merrie van tien jaar oud. Ze is op vierjarige leeftijd door Anita Vermeulen gekocht en kende toen alleen nog maar de beginselen van het rijden. Ze was, zoals je dat noemt: zadelmak. In de jaren daarna trainde Anita haar paard dagelijks en schoolde haar zo op allerlei manieren. Veraliene werd sterk en atletisch. Daarnaast werd de communicatie tussen haar en Anita steeds beter. Belangrijk want de band tussen ruiter en paard is van groot belang.

Wanneer Veraliene en Anita op wedstrijd gaan begint de dag al vroeg. Om 6.00 uur gaat de wekker. Veraliene krijgt eerst in alle vroegte wat voer en een uur weidegang samen met haar stalmaatje Polly; een 38-jarige familie-pony. Daarna krijgt ze voer in de vorm van brokken muesli en hooi. Tijdens het eten vlecht Anita haar paard in, ze staat dan beter stil. Van het vlechten wordt ze nerveus, omdat ze weet dat de wedstrijd er aan komt. Tessa, de dochter van Anita die net begint met rijden op haar pony Janneke, helpt haar moeder meestal mee.

Na het invlechten gaat Anita zelf eten en zich verkleden. De dressuursport vraagt van ruiters zich netjes te kleden. Veel ruiters kiezen voor een wit zadeldekje en witte rijbroek, blouse en handschoenen en een zwart of blauw colbertje, zwarte laarzen en een cap. Omdat er voor het rijden nog een hoop verzorging nodig is draagt bijna iedere ruiter dit nette tenue onder een joggingbroek en werkjas.

Alle benodigdheden worden in de auto geladen. Het zadel en tuig is gepoetst net als de leren laarzen.

Het paard draagt wanneer het op gras moet lopen schroeven onder de hoefijzers. Verder zijn dekens, water, hooi en alle administratieve zaken belangrijk.

Een uur voor aanvang van de proef wil Anita op het wedstrijdterrein aanwezig zijn. De tocht van huis naar de wedstrijdlocatie wordt afgelegd met een trailer. De vader van Anita speelt vanaf dit moment een grote rol, zowel als groom (helpende hand), chauffeur en morele steun. Veraliene loopt braaf de trailer in, de wedstrijd is voor haar ook een uitje.

Op het wedstrijdterrein zadelt Anita het paard op samen met haar vader. Alles wordt gecontroleerd en Anita verkleedt zich voor de laatste keer. Op het inrijterrein zorgt Anita dat Veraliene haar spieren opwarmt en soepel wordt in haar bewegingen. Alle gangen worden doorgenomen en er wordt toegewerkt naar de optimale startconditie.

Wanneer het haar tijd is draaft Veraliene eerst om de ring om zich aan te melden bij de jury. Daarna draven ze de ring in. Ze zullen proberen zo los en ontspannen mogelijk te rijden. De onderdelen moeten tot in de puntjes beheerst worden. Het is de bedoeling dat het lijkt alsof het paard alles zelf snapt en doet, de ruiter en het paard moeten één geheel vormen. De proef wordt voorgelezen door haar vader.

Na de proef wordt het paard uitgestapt zodat de hartslag binnen normale waarden komt en de spieren verantwoord koelen. Veraliene krijgt een deken op en gaat de trailer in. Binnen enige tijd wordt de uitslag bekend gemaakt. Daarna kan iedereen naar huis en krijgt het paard de benodigde verzorging en voer. Alle spullen worden opgeborgen en gewassen voor een volgende wedstrijddag. Iedereen is moe en voldaan. De volgende dag is er een bosrit ter beloning voor het paard. Daarna begint een nieuwe week van training en scholing.