Dromen helpen vechten tegen levensbedreigende ziektes

In een zonovergoten Kaapstad, Zuid-Afrika staat een bloedmooie meid van zestien jaar te poseren voor de camera, het lijkt alsof het één van haar dagelijkse bezigheden is. Om haar heen staan haar vader, moeder en broertje mee te kijken. Aan hun gezichten is te zien dat ze genieten.

Het is geen normale dag voor dit gezin. Deze dag staat speciaal in het teken van hun dochter Jessica. Een droom van haar gaat in vervulling. Jessica is een jonge, levendige meid, maar wat mensen van buiten niet kunnen zien is dat Jessica ongeneeslijk ziek is.

Ongeveer anderhalf jaar geleden merkte Jessica dat ze een bobbeltje bij haar keel had. “In eerste instantie dacht ik dat het opgezette klieren waren”, vertelt Donna Vermaak, haar moeder. “Maar Jessica bleef de klachten houden. We zijn toen een aantal keren naar de huisarts gegaan. Hij bleef ons echter naar huis sturen, omdat het niets verontrustends was.” De periode die daarop volgde had Jessica minder klachten. Na enige tijd kwam het helaas toch weer terug. De bobbel was aanzienlijk gegroeid. “Ik ben toen direct samen met Jessica naar het ziekenhuis gegaan en heb daar gezegd dat ik wilde dat er onmiddellijk een arts naar haar keek. Nog steeds was het niets verontrustends volgens de artsen. Ik maakte me veel zorgen en geloofde het niet. Het verschil tussen de ziekenhuizen in Zuid-Arika is groot. Niet alleen in de kwaliteit, maar ook vooral in de kosten. Toch hebben we er toen voor gekozen om naar een privéziekenhuis te gaan, waar de kennis beter is. Daar vertelden ze ons gelijk dat het er niet goed uit zag.”

Voor de hele familie waren de dagen die daarop volgden heel spannend. De bobbel werd in het privéziekenhuis uiteindelijk verwijderd en op kweek gezet, zo konden de artsen bekijken wat het precies was. “Wat er dan gebeurt is verschrikkelijk. Mijn man en ik moesten bij de arts komen. De grond zakte onder ons vandaan. ‘Uw dochter heeft kanker.’ zeiden ze.” De vorm die Jessica heeft komt bijna niet voor. Het is een zeldzame soort lymfeklierkanker. Om precies te zijn: Adenoïd Cystic kanker, oftewel speekselklierkanker. 

De Zuid-Afrikaanse organisatie Reach For A Dream maakt de dromen waar van kinderen tussen de drie en achttien jaar met een levensbedreigende ziekte. Een organisatie met een missie die luidt: “Wij geloven in de kracht van dromen. Wij moedigen kinderen aan om hun dromen te gebruiken om te vechten tegen levensbedreigende ziektes. En we proberen zo veel we kunnen die dromen waar te maken.” De organisatie heeft veel contacten met ziekenhuizen in de buurt van Kaapstad, specifiek met de afdeling waar ongeneeslijk zieke kinderen liggen. Het contact met de artsen van die afdelingen is heel intens. Zij nemen contact met de organisatie op als er een kind is dat een speciale droom heeft. “Wij gaan dan op een gemoedelijke wijze naar de kinderen toe om over hun droom te praten. Ze hebben dan nog niet door wie wij zijn. Hierdoor voorkom je het scenario dat een patiënt de hoop heeft dat zijn of haar droom wordt waargemaakt”, vertelt Heidi Rowley, branch manager van de Reach For A Dream vestiging in Kaapstad.

“De artsen houden ons vervolgens op de hoogte van de ontwikkelingen van het kind, wij houden ons bezig met de verwezenlijking van de droom. Het is heel goed voor kinderen om in hun dromen te blijven geloven. Daarnaast moeten zieke kinderen net als leeftijdsgenoten genoeg ‘kind’ kunnen zijn, lol hebben, hard kunnen lachen en zichzelf zien in een andere wereld dan de wereld waarin ze ziek zijn. Wij zijn van mening dat dit alles extra kracht geeft om te vechten tegen de ziekte die ze hebben”, aldus Heidi.

Jessica geniet zichtbaar van de dag die geheel om haar draait. In de ochtend worden haar haren geverfd en haar make-up wordt gedaan, zodat ze vervolgens in nieuw geshopte kleding kan poseren voor de camera. Maar dit is niet alles. Voordat ze gaat poseren, is er nog een kleine verrassing geregeld. Jessica mag live in de radio-uitzending van het station ‘Bok Radio’ komen. Ze vindt het spannend, maar heel leuk. In de studio worden haar enige vragen gesteld over haar ziekte. Ze vertelt over haar ziekte alsof dat bij ieder meisje van zestien hoort. Heel rustig en beheerst. De radio-dj heeft tranen in zijn ogen en zegt: “Ik vind het zo ontzettend knap dat jij je verhaal doet. Het is niet eerlijk. Je bent nog zo jong en mooi. Waarom, waarom, waarom?” Ontroerd start hij het reclameblok en zet z’n hoofdtelefoon af.

Jessica werd op 28 juni 1995 geboren in Springs, Zuid-Afrika. Tegenwoordig woont ze samen met haar ouders en broertje in Malmesbury. Voordat Jessica ziek werd was ze een fanatieke hockeyster en touwtrekker. Deze sporten heeft ze gauw weer weten op te pakken. “Sport betekent heel erg veel voor mij en daar wil ik ook zoveel mogelijk mee doorgaan. Helaas is het de afgelopen tijd wel iets minder geworden, dat was vooral de periode tijdens de bestralingen. Ik wil me er nu weer voor honderd procent voor inzetten”, vertelt Jessica.

Momenteel voelt ze zich goed. De periode tijdens de eerste bestralingen was de vervelendste: “Na de eerste bestraling kon ik drie weken niet eten. Ik leefde van de sondevoeding en ben vijf kilo afgevallen. Ik voelde me zo ziek!” Ook voor haar moeder was dit een zware tijd: “Je ziet je kind aftakelen. Ik wilde zo graag iets voor haar doen, maar ik kon niets.” Jessica bleek een doorzetter. Ondanks dat ze zich vaak heel ziek voelde, twee operaties heeft gehad en zeven bestralingen, is ze zoveel als mogelijk was naar school blijven gaan.

Toen de arts in het ziekenhuis naar de droom van Jessica vroeg, antwoordde ze: “Ik wil heel graag model worden. Een make-over lijkt me heel erg leuk. Ook wil ik dit jaar Miss Zuid-Afrika worden van de tieners.” De arts heeft deze droom aan de organisatie van Reach For A Dream doorgegeven en zij zijn bij Jessica op bezoek gegaan. “We hebben Jessica haar verhaal aangehoord en waren ontroerd. Het is een hele sterke meid, die goed weet wat ze wil. We kunnen een deel van haar droom waarmaken”, zegt Heidi Rowley. De droom die Jessica had is uiteindelijk veel groter uitgepakt. Het shoppen van kleding en accessoires, eten en slapen in een hotel, totale make-over, live op de radio en tot slot de professionele fotoshoot, heeft Jessica goed gedaan: “Het waren de mooiste twee dagen van het jaar.” Wie weet rolt hier een modellencarrière uit voort en wordt ze misschien zelfs wel Miss Zuid-Afrika.

Iets wat het gezin kenmerkt, is dat ze erg open praten over de ziekte van Jessica. Gedurende de dag komt het onderwerp kanker vaak ter sprake, ook in het bijzin van Jessica. Zo vertelt moeder: “Ik heb meerdere keren het gevoel gehad dat Jessica zou overlijden. Het is zo verschrikkelijk eng. Elke maand is het weer afwachten. We leven van dag tot dag. En deze mooie dag kan niemand ons meer afnemen.”