Een bloedig potje Mexicaans freestyle-worstelen

Lucha Libre is een bijzondere vorm van Mexicaans vertier. De worstelaars zijn professionals die al freestylend elkaar in de ring te lijf gaan. Gecombineerd met showelementen en grappen wordt er met vier of soms acht Luchadores –worstelaars- tegelijk gevochten en geworsteld. Zij dragen kleurrijke maskers, die bijdragen aan de rol die zij spelen tijdens de show.

Velen willen anoniem blijven. Zij gaan op in het karakter dat zijn opvoeren. Snelle manoeuvres en sprongen a la Spiderman komen veelvuldig voor in de immer drukbezochte shows. Het kan er hard aan toe gaan: de luchadores blijven niet altijd binnen de ring en vliegen soms zo het publiek in. Naast de normale Lucha Libre is er een nóg gewelddadiger variant: de Lucha Libre Extrema, waarin de vechtersbazen elkaar voornamelijk buiten de ring tussen het publiek te lijf gaan.

Voor het fotoproject rondom Santa Muerte, was fotograaf Sanne Derks bij het jaarfeest van het grootste altaar dat de stad Puebla kent. Een podium met een ring werd opgebouwd in de straat van de volkswijk. Er werden stoeltjes omheen gezet, de Luchadores maakten zich klaar en het feest kon beginnen. De zware jongens gaven toestemming om ook achter de coulissen te kijken.

Wat daar gebeurde was absurd, heftig en lijp: voor de lol glazen lampen op elkaar kapotslaan, om elkaar daarna met grof geweld in de glasscherven te gooien. Stoelen worden aan stukken geslagen op de brede lijven van de luchadores, terwijl het publiek geanimeerd jelt, lacht en ze aanmoedigt. Tegelijkertijd boezemen deze vechtersbazen angst in. Het publiek vlucht nu en dan weg voor de ontembare agressie van deze hardcore showmannen die elkaar uit de ring slaan en tussen het publiek verder vechten.

Na de show worden kindjes door hun ouders trots gefotografeerd bij de bebloede gezichten van de vechtersbazen. Geweld is genormaliseerd in de Mexicaanse samenleving en lijkt zelfs te worden verheerlijkt.