Gameverslaving onder jongeren groeit

Spelcomputers als Playstation, Nintendo en Xbox doen het goed onder jongeren. Ook worden er veel online games gespeeld, zoals World of Warcraft, Secondlife en Counterstrike. Deze games brengen grote risico’s met zich mee, twintig procent van de gamers komt in problemen. Zij raken verslaafd. In 2009 was dit nog maar negen procent.

Hoewel gameverslavingen op elke leeftijd kan voorkomen – de Smit & Jones-kliniek in Amsterdam meldde ooit een geval van een 8-jarige – zijn jongeren, voornamelijk jongens, rond de twintig vaak de dupe. Bij deze jongeren is ook vaak autisme of ADHD geconstateerd. Een gameverslaving bouwt zich anders op dan andere verslavingen, daarom is nog steeds de vraag ‘Mag je een gameverslaving wel een verslaving noemen?’ van groot belang bij verslavingsklinieken. 

De gameverslaving staat bij Addiction Solutions, een verslavingszorg in Nederland, onder het kopje ‘overige verslavingen’, tussen de neussprayverslaving en chocoladeverslaving. Een gameverslaving komt voort uit controle, de gamer moét en zal winnen. Gebeurt dit niet direct, dan worden het lange dagen en nachten. Games hebben vaak het doel om zoveel mogelijk punten te behalen, maar het voldane gevoel bij de gamer duurt slechts kort wanneer hij deze behaald heeft. Het logische effect is dat hij zichzelf een nieuw doel voor ogen stelt. 

Om op deze lange nachten en dagen hun ogen open te houden is er een ‘oplossing’. Verslaafde gamers zijn vaak aan de drugs of alcohol en drinken te veel koffie en energiedrankjes. Een gameverslaving begint met een psychisch probleem en voorkomt negatieve fysieke gevolgen, verslaafden worden snel moe en minder sociaal in de omgang. Andere verslavingen, zoals roken en drugs, beginnen als een fysiek probleem. Het lichaam snakt naar nicotine of een kick waar de verslaafde alles voor over heeft, daarna volgen er dan vaak de psychische problemen of deze breiden uit. 

Gameverslaafden zijn makkelijk te herkennen, mits er iemand hun donkere kamertje binnenkomt om een kijkje te nemen. Ze hebben moeite met het spel afsluiten als er gezamenlijk gegeten moet worden, school- en werkprestaties zijn minder belangrijk geworden en ze hebben duidelijk een slecht humeur wanneer je ze stoort. Onderzoeker Tim Schoenmakers, van het onderzoeksinstituut IVO in Rotterdam, vertelde eerder aan de Telegraaf dat jongeren vaak niet door hebben hoe lang ze aan het spelen zijn. “Het aanspreken van spelers die al uren bezig zijn op internet, is dus een mogelijkheid.” Voor ouders bestaat er al een leeftijdswijzer op de verpakkingen, te vergelijken met de Kijkwijzer voor televisieprogramma’s. 

In China gaat de aanpak veel verder. Ook daar dringt het door dat een gameverslaving ernstig is. Het land komt daarom met een beleid waar games alleen mogen worden uitgebracht onder strenge voorwaarden. De games krijgen een tijdlimiet. Zodra de gamer langer dan vier uur achter elkaar speelt, zal zijn karakter in het spel zwakker worden. Dit moet hem ervan weerhouden om dagen achtereen te spelen. 

De laatste paar jaar is het aantal gameverslaafden in Nederland flink toegenomen. Dit jaar raakte twiting procent van de gamers verslaafd, terwijl dat in 2009 nog negen procent was. Er staan tegelijkertijd steeds meer mensen op die wat aan het probleem willen doen. Er komen meer klinieken waar gamers de uitdaging wordt gegeven in het echte leven. Zo gaan de medewerkers van de Smith & Jones-kliniek regelmatig met de verslaafden paintballen, parachutespringen en andere uitdagende sporten beoefenen. Voor de meeste verslaafden blijkt er hoop te zijn, mits zij speciale aandacht en behandelingen krijgen.