27 november, 2013 | Auteur: Saskia Nelissen | Beeld: Johannes De Bruycker | Trefwoord: china
De jonge Chinees wordt gekoppeld via de huwelijksmarkt
“Man, 31 jaar oud, 1,78 meter lang, afgestudeerd aan de universiteit, werkend voor de overheid, zoekt een vrouw om te trouwen.” Deze tekst staat op het reclamebord van meneer Liu (60). Hij staat op zondagmiddag in het grote Zongshan park in Beijing. De concurrentie is groot, maar Liu heeft een troef: zijn zoon heeft een auto en een huis.
Wekelijks zoeken honderden ouders van singles op de huwelijksmark in Beijing naar een geschikte partner voor hun kind. De huwelijksmarkt, die in China Zhoaqin (‘vind een partner’) wordt genoemd, is een populaire plek om een huwelijkskandidaat te vinden. Ouders staan met grote reclameborden in het park en maken af en toe een praatje met een ouder van een potentiële partner. De singles zelf zijn opvallend afwezig.
Al twee jaar zoekt Liu naar een geschikte partner voor zijn 31-jarige zoon Yan. Op zijn advertentiebord staat aan welke eisen zijn toekomstige schoondochter moet voldoen. “Ik zoek een meisje dat langer is dan 1,65 meter, een stabiele carrière heeft en een mooi karakter.” Ook wat betreft het uiterlijk heeft meneer Liu een idee. “Een mooi meisje dat er schoon en fris uitziet en een mooi slank figuur heeft. Mijn zoon en ik hebben dezelfde smaak, dus ik kan hem hier goed vertegenwoordigen”, grapt hij.
Natuurlijk had Liu liever gehad dat zijn zoon zelf een vrouw zou uitzoeken, maar voor Chinese jongeren is dat tegenwoordig niet zo makkelijk. Pas afgestudeerden moeten erg hard werken en ook studenten hebben weinig vrije tijd. Hierdoor is hun sociale groep klein en leren ze niet snel nieuwe mensen kennen. Match making bureaus maken gouden tijden door in China. Ook het online zoeken naar een partner of via spelprogramma’s op televisie zoals Take me Out neemt een grote vlucht. “Maar zoeken via de huwelijksmarkt is toch net wat persoonlijker”, vindt Liu. Het oude fenomeen ‘de huwelijksmarkt’ wordt dan ook steeds meer geaccepteerd onder de jonge generatie Chinezen. Voor het Chinese Marriage Situation Survey Report 2011 werden ruim vijfduizend Chinezen ondervraagd. Meer dan een kwart, 26,8 procent, heeft in zijn leven te maken gehad met de huwelijksmarkt.
Ondertussen lopen ouders onderzoekend door de menigte in het park en werpen af en toe een blik op de uitleg op de borden. Wanneer de foto of tekst bevalt, maken de ouders een praatje met elkaar en vertellen ze over hun kinderen. “Net sprak ik met de moeder van een meisje. Zij probeert een partner voor haar dochter te vinden. We verzamelen wat basisinformatie over het kind van de ander. Als we denken dat het een match kan zijn, wisselen wij als ouders nummers uit”, aldus Liu. “Als ik straks naar huis ga, zal ik aan mijn zoon de naam van het meisje vertellen. Hij kan dan contact met haar zoeken via internet, bijvoorbeeld op Renren, de Chinese variant van Facebook.”
Hoogte inkomen erg belangrijk
Wanneer Liu’s zoon en het meisje het goed met elkaar kunnen vinden, bellen de ouders voor een nieuwe afspraak. Dan kunnen de gematchte kinderen elkaar in het echt ontmoeten. “Het blijft natuurlijk moeilijk om een goede match te vinden waarmee beide partijen blij en tevreden zijn”, vertelt Liu. In China is het vanuit de geschiedenis de bedoeling dat een meisje trouwt met iemand die een hogere sociale status heeft dan zijzelf. Omdat steeds meer vrouwen een hoge opleiding hebben, is het vinden van een geschikte man steeds moeilijker.
Uit het Chinese Marriage Situation Survey Report 2011 blijkt dat voor 92 procent van de ondervraagden een stabiel inkomen een voorwaarde is om te trouwen. Tachtig procent van de vrouwen vindt dat een man pas aan een relatie moet beginnen als hij een maandelijks inkomen van boven de vierduizend yuan heeft, terwijl het gemiddelde inkomen van een Chinese stedeling volgens de Internationale Arbeidsorganisatie slechts tweeduizend yuan bedraagt. Uit hetzelfde onderzoek blijkt dat zeventig procent van de vrouwen vindt dat een man pas moet trouwen nadat hij zelf een huis heeft gekocht. Liu: “Daarom vermeld ik ook dat mijn zoon een huis en een auto heeft. Het is in China erg belangrijk om te laten zien dat een zoon zijn toekomstige vrouw kan onderhouden.”
In de twee jaar dat vader Liu op de huwelijksmarkt in Beijing staat, heeft zijn zoon zes dates gehad. Helaas was geen van de meisjes een geschikte match. “Ik respecteer de keuze van mijn zoon. Ik wil dat hij gelukkig wordt en het is mijn verantwoordelijkheid als vader om hem daarbij te helpen. Dat ik hier op de markt sta, maakt onze vader-zoon band sterker.”
Normaal gesproken wisselt Liu zo’n drie nummers uit op een dag op de huwelijksmarkt. Vandaag wil het echter niet vlotten. “Helaas heb ik er nu pas twee, het is niet zo’n goede dag. Maar ik hoorde laatst dat in dit park de meest succesvolle matches worden gemaakt, dus wie weet heb ik volgende week meer geluk.”