1 oktober, 2020 | Auteur: Sil Biesbroek | Beeld: Sil Biesbroek | Trefwoord: europa
Jong in Europa: Christian Betta
In de interviewserie 'Jong in Europa' onderzoekt Sil Biesbroek of er volgens jongeren een collectieve Europese identiteit bestaat. Door te spreken met Europese generatiegenoten hoopt hij een scherper beeld te krijgen van wat ons bindt en verdeelt als Europeanen. Voor deze serie interviewt hij jongeren uit Letland, Kosovo, Frankrijk, Hongarije en Duitsland.

Christian Betta (22) verhuisde op zijn derde met zijn ouders van Kameroen naar Frankrijk. In dit interview deelt hij zijn kijk op Europese identiteit.
Christian gelooft niet dat er zoiets als een Europese identiteit bestaat. “Omdat je nu kan weten wat mensen over heel de wereld aan het doen zijn”, legt hij uit. Wanneer hij iets wil weten over een land buiten Europa kan hij daar informatie over vinden op het internet.
Zelf identificeert hij zich niet echt met de cultuur in Lyon, de stad waar hij het grootste deel van zijn leven gewoond heeft. “De enige keer dat ik lokale gerechten eet, is wanneer mensen van buiten de stad op bezoek zijn en ik hen de stad wil laten zien. Over het algemeen, als ik met familie ben, denk ik niet echt als een lokale bewoner.”
‘Dat heb ik nooit ervaren toen ik opgroeide in Frankrijk’
“Wanneer ik in Kameroen ben zien mensen mij als iemand uit Frankrijk en wanneer ik in Frankrijk ben zien mensen me als een Afrikaan.” Daarom ziet Christiaan zichzelf als een internationaal persoon. Hij houdt van reizen en als hij klaar is met zijn studie Computerwetenschappen gaat hij niet bij uitstek op zoek naar een baan in Frankrijk.
Terrorisme
“Als ik denk aan iets dat we ons als jonge Europeanen allemaal zullen herinneren komt terrorisme in mijn gedachten naar boven.” Christiaan wijst erop dat er de afgelopen jaren veel terroristische aanslagen hebben plaatsgevonden in Europese landen, niet alleen in Frankrijk.
Na een stilte nuanceert hij zijn uitspraak en verwijst hij naar aanslagen die plaatsvonden in Kameroen: “Dit soort dingen zijn ook vaak gebeurd in Kameroen, maar daar wordt geen verslag van gedaan door Europese media. Toen de aanslag op Charlie Hebdo plaatsvond, was het overal in het nieuws.” Christian concludeert dat terroristische aanslagen plaatsvinden over de hele wereld, niet alleen in Europa. “Een ander ding dat we ons zullen herinneren is de coronacrisis, omdat het iedereen raakt, maar ook dit is iets wat wereldwijd voorkomt”, voegt hij nog toe.
Hoewel Christian weinig interesse heeft in politiek deelt hij zijn gedachten over de Europese Unie: “In mijn ogen probeert de EU een grote verbintenis aan te gaan. Voor nu hebben ze een systeem gebouwd dat werkt voor een selectie van landen. Ik denk dat dit iets goeds is. Ik geloof dat de EU zich in de toekomst zou kunnen uitbreiden tot een orgaan dat het Europese grondgebied overstijgt.”
Hongarije
Vanwege een uitwisselingsprogramma studeert Christian momenteel aan de Universiteit van Pécs in Hongarije. Door gesprekken met andere studenten daar en door het reizen in de regio werd hem duidelijk dat er verschillen zijn tussen Europese landen. “Vrienden uit Albanië vertelden me bijvoorbeeld dat het daar controversieel is om te trouwen met iemand die een andere culturele achtergrond heeft dan jij. Dat heb ik nooit ervaren toen ik opgroeide in Frankrijk.” Hij geeft toe dat ook in Frankrijk mensen hier soms negatief tegenover staan, maar persoonlijk heeft hij dat nooit gevoeld. Voor Christian is het normaal om open te staan voor mensen met een andere culturele achtergrond, ook wanneer het trouwen betreft.
Recent gingen twee Aziatische vrienden van hem boodschappen doen in Pécs. “Toen ze bij de supermarkt aankwamen begonnen twee Hongaarse meiden van een jaar of zestien, zeventien ‘Corona! Corona!’ naar hen te schreeuwen. Omstanders deden niks om dit tegen te houden. Ze stonden erbij en keken ernaar.” Christian is ervan overtuigd dat wanneer zoiets in Frankrijk zou gebeuren, omstanders de schreeuwende meiden tot stilte zouden manen.
“Europese landen die weinig met migratie te maken hebben gehad, zijn gesloten als we het hebben over diversiteit. Landen zoals Frankrijk zijn hier meer open in. Maar ook daar lopen er mensen rond die je scheve blikken geven omdat je er niet uitziet zoals zij”, concludeert Christian.
Je las deel 1 in een serie interviews over de Europese identiteit. Beluister hier de bijbehorende podcast: