Kinderen van de nieuwe noodopvang Lingewaard maken kennis met de Vierdaagse

De dijk in de gemeente Lingewaard, waar eind juli een noodopvang voor nieuwkomers opende, is veranderd in een plek van ontmoeting. Zo’n 200 nieuwe bewoners zijn in dit dorpje dicht bij Nijmegen komen wonen. En beleefden meteen een bijzondere dag om kennis te maken met de omgeving. Zij woonden de start van de Nijmeegse Vierdaagse bij, ’s werelds grootste meerdaagse wandelevenement, waar jaarlijks zo’n 45.000 deelnemers van meer dan 70 nationaliteiten aan meedoen.

De tijdelijke noodopvang aan de Zandsestraat in Bemmel glimt in de zon. Aan alles is te zien dat de locatie recent is opgeleverd. De blauw met witte containerwoningen steken af tegen de rest van de straat. Als je over het pad van betonplaten loopt, kom je uit bij een lange, houten picknicktafel. Even verderop wonen de mensen in de noodopvang. Dichterbij, onder vierkante kozijnen liggen grasplaggen vergeeld door het gebrek aan regen, omgekruld tegen elkaar aan. Van veraf zie je er niks van. Wat wel opvalt, is dat het terrein weinig persoonlijks of sfeervols uitstraalt.

Buiten de ingang is er volop sfeer. Langs de hele route van de Nijmeegse Vierdaagse (30, 40 of 50 km per dag) zitten mensen klaar met muziek, dijenkletsers en gratis versnaperingen. Voor het hek van de noodopvang staat vandaag een pipowagen met een partytent. Aan de zijkant hangt de blauw-oranje vlag van het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers. Overal zijn whiteboards neergezet met motiverende leuzen voor de wandelaars. Een jongen vraagt in gebroken Engels wat de zinnen betekenen. Hij is benieuwd wat er te gebeuren staat vandaag. Een vrijwilliger neemt de tijd om hem, met behulp van haar telefoon met een vertaalapp, uit te leggen wat de bedoeling is.

Er zijn meer vrijwilligers dan mesjes, dus de taken worden afgewisseld

De eerste wandelaars komen voorbij. Met de armen los langs haar lichaam zwaaiend, snelt een vrouw voorbij de kraam waar nog volop appel en komkommer gesneden wordt. Er zijn meer vrijwilligers dan mesjes, dus de taken worden afgewisseld.

Toen in het voorjaar bekend werd dat er in gemeente Lingewaard een tijdelijke noodopvang zou komen, ontstond er vanuit bewoners van de gemeente een initiatief om de asielzoekers welkom te heten. Er werd een vrijwilligersgroep in het leven geroepen, die binnen de kortste keren bijna 140 aanmeldingen had. Allemaal mensen die op hun eigen manier bij willen dragen aan een fijn verblijf in Bemmel.

Moestuin
Vandaag zijn de initiatiefnemers van de groep aanwezig. Ze stralen. Na maanden voorbereiden kunnen hun ideeën eindelijk uitgevoerd worden, nu de noodopvang open is. Na de aanleg van een moestuin en een welkomstactie met plantjes is de Vierdaagse de eerste grote ontmoeting tussen bewoners van de opvang en de omgeving.

Het is 11:00 en de stoet aan wandelaars die aan het azc voorbij trekken wordt steeds dichter. De kinderen staan op een rij klaar, met in elke hand een bekertje water of een schaal met snoep en fruit, voor de duizenden wandelaars. Met de armen recht vooruit, zet de een na de ander stiekem een stapje naar voren. Het wordt een speelse strijd om wie de meeste versnaperingen van de hand doet. Soldaten, vrijwilligers en andere lopers nemen dankbaar iets aan. Vaak niet eens omdat ze eten nodig hebben, maar vooral omdat de glimlachende kinderen het zo enthousiast aanbieden.

Na een tijdje krijgen de kinderen door dat sommige wandelaars iets teruggeven. Een sticker, een armband of een speldje. Het zorgt voor nog meer fanatisme. Nog meer stapjes naar voren, totdat de jongen van het COA ze weer aan de hand pakt en terugbrengt naar de rand van de weg. De lopers moeten wel ruimte hebben.

Vlag
Er klinkt geroep langs de route: “high five!” Grote groepen militairen steken hun handen uit naar de kinderen bij de opvang. De een draagt een Noorse vlag op zijn linkerarm. “Haland!”, roepen de kinderen. De soldaat begrijpt meteen dat ze doelen op de Noorse voetballer Erling Haland die schitterde op het WK en moet lachen.

De bewoners van de noodopvang zijn vooraf gewaarschuwd dat er tijdens de Vierdaagse veel militairen zouden meelopen, zodat hun aanwezigheid niet onverwacht zou komen. Toch blijft het een opmerkelijk tafereel: kinderen die hun eigen verhalen van verlies, oorlog of vertrek meedragen, staan lachend oog in oog met de wandelende militairen. Een groepje moeders zit op klapstoeltjes en zwaait als koninginnen naar de voorbijtrekkende troepen.

Op deze opgewekte dag, waarop duizenden mensen voor het eerst langs de nieuwe noodopvang lopen, is er één moment van spanning. Een voorbijganger met een grote Israëlische vlag roept een beledigende opmerking richting de kinderen.

Het blijft bij dit ene voorval; de rest van de dag verloopt rustig. Terwijl de wandelaars verder trekken, oefenen de kinderen met hulp van vrijwilligers op Nederlandse woorden voor de dingen die ze uitdelen. Daarna keert de rust terug op de dijk.