Krakersdemonstratie mondt uit in arrestaties

De Streetrave van Breda is een evenement, georganiseerd door de krakers van Breda met als thema “kunst op ludieke wijze onder de aandacht van een breder publiek brengen”. De intenties zijn oprecht en in het verlengde hiervan ligt de potentie een creatieve stoet van bonte geuren en kleuren door de binnenstad van Breda te laten trekken. De handen worden stevig uit de mouwen gestoken. Caravans, auto’s en campers zijn voorzien van kleurrijke beschilderingen en geïnstalleerd met muziekboxen om tijdens de mars reggae af te spelen.

De Streetrave, gehouden op 7 juli 2007, wordt op het krakersforum ruim belicht om krakers uit diverse steden op te roepen de trein naar Breda te nemen. Deze oproep komt het Bredase bestuur echter ter ore en 2 dagen na afgifte van een officiële vergunning trekt burgemeester van der Velden de stekker eruit, onder het motto “dat het wel eens uit de hand kan lopen”.

Een brief wordt bij de krakers persoonlijk overhandigd met de mededeling de Streetrave af te lassen, teneinde repercussies in de vorm van de Mobiele Eenheid te voorkomen. De Monoliet, een oude gekraakte bouwloods, doet nu dienst om een krakersvergadering te beleggen.

Er wordt hevig gediscussieerd en er blijken verdeelde meningen te zijn in de groep. Een enkeling legt zich bij de verordening neer, maar het merendeel stemt in voor een tegenreactie, vanwege hun overtuiging: Vrijheid van kunst, vrijheid van meningsuiting in een liberaal Bredaas jasje. De spanningen lopen op. Enerzijds wilen ze rebelleren tegen het gezag en de Streetrave inclusief muziekinstallaties doorzetten ondanks de repercussies. Anderzijds willen ze het in een gematigder vorm uiten zonder muziek, maar met een kleurrijke ongemotoriseerde stoet van geuren en kleuren, schmink, djembees en jongleerballen.

De bijeenkomst vindt buiten aan de kade plaats. De SIM-kaarten en batterijen worden uit de mobiele telefoons genomen. Het wantrouwen is gegroeid sinds krakers worden afgetapt en door politie in burger worden gevolgd. Het gaat een lange avond worden. Terwijl de beschilderde bussen in de Monoliet te drogen staan, wordt het eten bereid. Ondertussen zijn de gemoederen langzaam aan het bedaren.

De beslissing is genomen en het bier wordt verdeeld, De Streetrave wordt vervangen door een manifestatie waarbij spandoeken en flyers worden uitgedeeld op het station. De gemotoriseerde voertuigen worden op een vast punt verzameld en ingezet afhankelijk van de hoeveelheid politie en/of Mobiele Eenheid.

De taken worden verdeeld en de verantwoordelijk- heden gespreid. Een eerste vereiste is dat iedereen zijn identificatiebewijs op zak heeft. Een verkenningsploeg zal uitrukken richting station om de flyers aan het publiek uit te delen en de rest maakt zich klaar om te verkleden en spandoeken klaar te maken.

Een andere loods in Breda doet dienst als verzamelpunt voor na de manifestatie en wordt feestelijk ingericht. Kunst wordt gedecoreerd en muziekinstallaties gereed gemaakt. Dit moet de slagroom op het toetje worden en binnen afzienbare tijd wordt de lege monotome loods omgevormd tot een kunstzinnig mekka.

Het merendeel van de krakersscene bestaat uit studenten aan de Kunstacademie. Wat deze studenten willen is vierkante meters om aan hun artistieke expressie gehoor te kunnen geven, zonder enorm hoge huurprijzen te moeten betalen. De loodsen vormen een afspiegeling van het kunstenaarsutopia; grote ruimten om hun creaties te delen met andere –al dan niet- krakers en het uitwisselen van ideeën en gedachten.

Ondanks het feit dat menig krakersfeest door de Bredase politie in de kiem is gesmoord, vechten ze zich een weg terug. Naast rijtjeshuizen en flats vormen de bouwloodsen een ultiem atelier waar beeldhouwers, schilders en electrotechneuten de handen ineen slaan om iets moois te creeëren. De krakers verzetten zich tegen de Bredase gemeente die aldus de krakers “alles in het werk stelt om het ‘linkse’ kunstklimaat een halt toe te roepen”.

De krakers hebben een eigen communicatiesysteem ontwikkeld omdat mobiel bellen geen optie meer is. Een fiets biedt uitkomst om zich door honderden meters loods te begeven en van het ene naar het andere kraakpand te bewegen om aan wijzingen en eventuele bottlenecks het hoofd te kunnen bieden.

Aangekomen bij het beveiligingshek blijkt het kettingslot van het eigen kraakpand doorgebrand te zijn. Zij denken dat de politie reuk heeft gekregen van de afterparty en voorzorgsmaatregelen heeft genomen om zo snel mogelijk ter plaatse te kunnen zijn om de krakers op heterdaad te betrappen en in te rekenen.

Aangekomen bij het beveiligingshek blijkt het kettingslot van het eigen kraakpand doorgebrand te zijn. Zij denken dat de politie reuk heeft gekregen van de afterparty en voorzorgsmaatregelen heeft genomen om zo snel mogelijk ter plaatse te kunnen zijn om de krakers op heterdaad te betrappen en in te rekenen.

De spandoeken zijn klaar en nu is het afwachten wat de verkenningsploeg te melden heeft. De spanning loopt op en verhalen doen de ronde dat mensen worden opgepakt door politie en ME. Vanaf nu is geen enkel telefoonverkeer meer toegestaan dus ze moeten op de fiets naar het Valkenbergpark om met eigen ogen te bekijken wat Burgemeester van der Velden in petto heeft.

Zelf noemen de krakers ME te paard de platte petten van Breda. De wegen naar Breda zijn geblokkeerd, op het station wemelt het van politie en het park en de singels van Breda staan vol met ME-bussen.

Op basis van uiterlijke kenmerken worden mensen verhoord en sommigen meegenomen of in de boeien geslagen. “We verwachten links extremisten” roept een ME-er terwijl hij een jonge man en vrouw aan een verhoor onderwerpt.

De groep krakers die zich in het park heeft verzameld wordt uit elkaar gedreven en menigeen verdwijnt geboeid en ontgoocheld met tierips in de Me-bussen.

Om elkaar toch nog op de hoogte te houden en het aantal arrestaties te minimaliseren verspreiden de overige krakers zich in en rond het centrum en proberen verhaal te halen bij de ME.

De verordening van Burgemeester van der Velden wordt ter hand genomen en hun taal is duidelijk. De Streetrave is verboden en iedereen die er iets mee te maken heeft, wordt dringend verzocht zich niet meer in het centrum, het Valkenbergpark en binnen de singels te vertonen. De cameraploeg die onderdeel vormt van de krakersscene wordt verboden te filmen en fotografen worden geweerd. Degenen die toch een foto willen maken, krijgen een verbod opgelegd en mogen zich eveneens niet meer binnen de aangegeven stadsgrenzen vertonen.

De schrijvende pers van het lokale dagblad weet zich bij de krakers te scharen en doet verhaal van beide kanten. Ondanks het feit dat journalisten een neutrale opinie dragen is deze ditmaal fel gekleurd. Hij zegt nooit eerder zo’n daadkracht aan ME en politie gezien te hebben voor een vredelievende optocht. Het feit dat mensen op basis van uiterlijkheden worden geselecteerd doet hem tandenknarsen.

Een kleine groep ME-ers blijft achter op het station om de laatst gearriveerden de stad uit te sturen. De overige bussen staan in het park of zijn op zoek naar de schuilplaats van de harde kern.

De overgebleven groep krakers gaat bepakt met spandoeken en djembees richting Valkenbergpark. De meesten van hun maten zijn reeds op het politiebureau. Het vrijblijvende en uitbundige enthousiasme heeft plaats gemaakt voor wantrouwen en afkeer.

Op ludieke wijze worden de rode feestneuzen opgezet en vindt een kleinschalige mars plaats vanuit de binnenring Breda. De bestelbus wordt geparkeerd en de straten vullen zich met tromgeroffel.

Met leuzen als “heeft u het al gehoord, de kunst is weer in de kiem gesmoord” trekken de levens- kunstenaars langs het park om de spandoeken op te hangen en op deze wijze alsnog hun stem te laten horen.

Voor een handjevol mensen worden twee ME-bussen, twee politie-eenheden en ME te paard ingezet. De weg wordt geblokkeerd en de identificatieronde is begonnen.

De stad Breda tracht zich bij de top tien van de stadsbeelden met allure te mogen scharen. De burgemeester en zijn stadsbestuur staan voor een dilemma. Een stad met een hoogwaardig aanzien mag in haar prestigieuze glorie niet worden aangetast door krakers. Het resterende groepje krakers wordt geboeid voor verhoor naar de gevangenis afgevoerd wegens gebrek aan identificatie.

De strijd is aangewakkerd tussen de liberalen en de socialisten in Breda.

Zich veroordeeld voelend tot hoge boetes, discriminatie en rechtszittingen hebben de krakers een tegenoffensief in het leven geroepen.

De clownspakken, schmink en djembees worden weer uit de kast getrokken. Een vredelievende demonstratie staat op de rol. De sfeer is minder grimmig dan voorheen als het Valkenbergpark zich langzaam vult met krakers uit Breda en omstreken.

Er wordt muziek gemaakt. Gezichten worden geschminkt. De krakers maken praatjes met buurtbewoners en er wordt vooral veel plezier gemaakt. De spandoeken staan reeds klaar en het is slechts een kwestie van tijd totdat iedereen is gearriveerd.

De spanning stijgt als er geruchten gaan dat het laatste groepje krakers is aangehouden en naar huis is gestuurd. Deze groep is verantwoordelijk voor de huifkar met kleinschalige muziekinstallatie en mag in deze manifestatie niet ontbreken. Een verkenningsploeg gaat op onderzoek uit terwijl de rest muziek blijft maken tot nader bericht.

Ondanks het grote aantal politiewagens besluit de inmiddels complete groep de manifestatie in gang te zetten en begeeft zich op weg naar de binnenstad die rijk gevuld is met consumenten. Met een kleine honderd man loopt de stoet langs terrasjes en maakt een ronde door winkelend Breda. Politie houdt de stoet hardhandig tegen, maar moet zijn macht intrekken wegens onderbezetting van het korps. Dit betekent euforie bij de levenskunstenaars en een gedoogbeleid vanuit het bestuur. Het feest mag onder het luikend oog in het park worden doorgezet.