Schaterlachen in het Vondelpark

Lachmeditatie. De naam zegt het al: een mix van meditatie én lachen. Misschien geen voor de hand liggende combinatie, maar volgens Dhiraj van Rossum is het geweldig. Elke ochtend om acht uur strijkt zij op een kleedje neer in het hart van het Vondelpark om daar haar dagelijkse portie lachen tot zich te nemen. Met haar website www.lachenisliefde.nl verspreidt ze het woord.

Dhiraj legt uit hoe lachmeditatie werkt. “Allereerst ga je liggen en maak je je bewust van het kind dat in je zit. Je ontspant je en haalt dieper adem vanuit je buik. Tegelijkertijd stel je jezelf open vanuit je hart en laat je een glimlach op je gezicht verschijnen. Ontwijk gedachtes als: 'dat lukt me niet'. Laat de controle los en laat je verrassen door je eigen gegrinnik. Wellicht krijg je de slappe lach.” Na het lachen volgt de stille fase. Deze is bedoeld om het lichaam weer tot rust te laten komen.

Elf jaar geleden begon Dhiraj met lachmeditatie. Daarvoor had ze al aan verschillende soorten dans- en stiltemeditatie gedaan. Na haar eerste lachmeditatie was ze meteen verkocht. “Meditaties doen is als proeven van iets dat je niet kent. Uiteindelijk heb ik mijn favoriete smaak ontdekt.”

Schateren

In principe kan lachmeditatie op elke locatie, maar Dhiraj heeft gekozen voor het Vondelpark. Veel mensen fietsen of lopen 's ochtends langs het grasveld waar Dhiraj ligt te schateren van het lachen. “De veiligheid van muren om je heen vind ik niet nodig. Bij lachmeditatie gaat het om jezelf blootgeven en overgave. Dat is in je kamer misschien makkelijker, maar minder effectief. Daarnaast doe ik het buiten zodat mensen zien dat het heel normaal is.”

Al vanaf het begin doet Miriam met Dhiraj mee. “We zijn net twee zusjes. Als ik haar hoor lachen, proest ik het uit.” Naast Miriam lacht nog een handjevol mensen dagelijks met haar mee. Via de website bellen geïnteresseerde mensen Dhiraj geregeld op, of ze schuiven zelf in het park aan. “Afgelopen zomer zaten we hier met vijftien mensen. Dat vind ik geweldig. Dan denk ik 'Kom in m’n tent!' Het is prettig dat ik dit met anderen kan delen. Op deze manier kunnen mensen zich in mij herkennen en ik in hen.”

Lachmeditatie heeft het leven van Dhiraj positief veranderd. “Als ik nu een grappige passage lees in een boek, kan ik daar gemakkelijk de slappe lach van krijgen. En wanneer ik ’s avonds ga slapen, lig ik geheid met een glimlach in m’n bed. Mijn lichaam associeert een lighouding namelijk met lachen. Dit maakt dat er veel gegiecheld wordt gedurende mijn dag.”

Strenge vader

Dhiraj werd in 1951 geboren in een gezin met vier kinderen. Hierin had haar strenge vader het voor het zeggen. Volgens hem was zijn manier van leven de enige en de juiste manier. Ook Dhiraj werd veroordeeld naar deze maatstaf. “Je bent niks en je kunt niks”, kreeg ze als klein meisje te horen. Wanneer ze giechelde werd dat systematisch de kop ingedrukt. Deze opvoeding tastte haar zelfvertrouwen behoorlijk aan.

Dat veranderde pas toen ze zelf kinderen kreeg. “Mijn kinderen hebben mij geleerd dat ik aan mezelf mag denken. Dat ik mag dansen, zingen en gek doen als ik daar zin in heb. Toen ze het huis uitgingen, miste ik hun vrolijkheid erg. Die vrolijkheid zet in nu in mijn eentje voort met lachmeditatie.”