Vanuit een enorme gedrevenheid richtte Gerrit Simmelink in 2009 Stichting Paardenopvang Achterhoek op. Deze drive ontstond na een indringende ervaring met het eerste paard waarop Gerrit les kreeg. Hun beider onzekerheid en angst frustreerde Gerrit. Toen ontdekte hij het natural horsemanship: een filosofie over het behandelen van paarden die rekent vanuit het gevoel van het paard. Door op deze manier het paard te benaderen, veranderden zowel Gerrit als het paard volledig.

Een eyeopener waar Gerrit iets mee móest doen. Nu geeft Gerrit afgedankte racepaarden een goed pensioen en lapt hij met geduld verwaarloosde paarden op. “Het is mijn roeping, een way of life.”“In de draverij en op maneges draait het voornamelijk om geld. Dan vallen veel principes weg.” De particuliere sector kampt met problemen zoals ondoordachte aankopen en eenzame stalling in te kleine ruimtes, terwijl paarden van nature in kuddes leven en veel horen te bewegen. Onervaren ruiters geven verkeerde signalen aan het paard of begrijpen het paard verkeerd. “Als een paard jou erkent als leider, legt hij zijn hoofd op jouw rug. Leken schrikken hiervan en slaan het paard weg. Gezien de gevoelige aard van het paard weet hij niet meer wat hij moet doen: hij wordt dwars of gaat stompen.”

Gijs was een bruiloftscadeau. Hij stond in een smerige stal en was moddervet. “Gijs is met zijn tweeëneenhalf jaar nog een puber. Ik heb hem bij twee volwassen paarden in de stal gezet. Zij hebben Gijs manieren geleerd,” zegt Gerrit. Gerrit gaat intuïtief te werk en is zelf een belangrijke schakel in de behandeling. Ook alternatief therapeuten werken mee. Daarnaast zijn er acht vrijwilligers actief.  “De vrijwilligers, die vaak van een manege komen, merken al snel dat wij heel anders werken. Er is bijvoorbeeld veel aandacht voor de manier van zitten op het paard, vanuit het natural horsemanship.”

De afgesleten tanden van Paco zijn een teken van ‘luchtzuigen’, een zogenaamd stalgebrek. Paco klemde zijn tanden om een voerbak en zoog lucht naar binnen wat hem een endorfinekick gaf. Dit gebeurt vaak uit verveling en is een echte verslaving. Aan de ogen, de vacht en de manier van lopen kun je zien of een paard ontspannen is. “Je ziet paarden hier in een paar weken totaal veranderen. Als je met gevoel werkt, kun je paard en mens één zien worden. De moeder van een autistisch meisje dat hier komt, vertelde me dat haar dochter nog nooit zo extravert was geweest. Ze maakte eindelijk oogcontact.”

Investment was een succesvol racepaard in de Verenigde Staten tot hij zijn schouder brak. Vanaf toen diende hij slechts als dekhengst. Gerrit vertelt: “Racepaarden worden op veel te jonge leeftijd klaargestoomd om buitengewone lichamelijke prestaties te leveren. Als ze een jaar of zes zijn, zijn ze op.” Soms doet het Gerrit verdriet dat hij slechts ‘een druppel op de gloeiende plaat’ kan zijn. Zijn opvang is overvol, terwijl er veel werk te doen is. Paarden worden gezien als vee en vallen daarmee buiten de verantwoordelijkheid van de Dierenbescherming. Meldingen over schrijnende toestanden komen bij de Landelijke Inspectie terecht. Zij plaatsen paarden bij de particuliere opvang.

Kimmy, een ex-racepaard, leed aan ‘maanblindheid’ en heeft vermoedelijk van de pijn haar eigen oog uit het hoofd gestoten. Ze leed aan extreme stress, wat zich uitte door geklapper van haar onderlip. Gerrit: “Paarden zijn nóg gevoeliger dan mensen. Daarnaast uitten ze hun trauma’s directer.”

Sommige particuliere opvangplekken hebben als doel goedkoop paarden op te kopen en door te verkopen. Alhoewel dit officieel niet mag, is hier geen controle op. “Paarden belanden na acht tot twaalf weken opvang vaak gewoon weer bij de paardenhandelaar. Als ze niet fit genoeg zijn, komen ze zo terecht in je frikandel.” De animal cops vindt Gerrit op zich een goed plan, maar zolang de wetgeving niet verandert, is het slechts symptoombestrijding.

Voor Gerrit is de paardenopvang hard werken naast zijn fulltime baan. Er zijn donoren, maar het financiële tekort wordt aangevuld met Gerrits eigen geld. Graag zou hij van de opvang een centrum maken waar (aanstaande) paardenbezitters workshops en cursussen kunnen volgen en waar alternatief genezers met de paarden aan de slag kunnen. Het belangrijkste vindt Gerrit het echter om onafhankelijk te zijn. “Ik wil alles doen vanuit het gevoel voor het paard. Vorige week zag ik Investment een ander paard een knuffel geven. Ik voelde me euforisch. Dat is zo ongelooflijk mooi. Daar doe ik het voor.”