Politieke impasse in Nepal

De politieke situatie in Nepal is onrustig. Morgen, 21 november 2009, verstrijkt het ultimatum dat de maoïsten de Nepalese regering hebben gesteld. Zij eisen dat generaal Rukmangut Katwal uit zijn functie wordt gezet. Katwal is tegen integratie van voormalige maoïstische rebellen in het regeringsleger. Door de impasse vragen Nepalese burgers zich af of de gang naar vrede, die in 2006 werd ingezet, nog wel een eerlijke kans krijgt. Zij wantrouwen politieke partijen om hun egoïsme, zowel die in de regering als de oppositie.

De regering van Nepal houdt met moeite vast aan de vreedzame koers die in 2006 werd ingezet. Toen werd het tien jaar durend conflict beëindigd. De voormalige maoïstische rebellenleider van de CPN-M Pushpa Kamal Dahal (afgekort Prachanda) en de toenmalige minister-president van de Nepalese regering Girija Prasad Koirala tekenden het vredesakkoord. Beiden hebben ondertussen hun machtspositie verloren. De huidige leiders lijken de afspraken van het akkoord niet meer na te kunnen komen.

Koirala is 85 jaar oud. Hij wordt op dit moment medisch behandeld in een ziekenhuis in Singapore en is niet in staat helpende hand te bieden bij het bedwingen van de politieke onrust in zijn land. De maoïst Prachanda heeft zichzelf politiek buitenspel gezet. In mei dit jaar trok zijn partij zich uit het kabinet terug. De coalitie verloor daardoor de grootste partij. Prachanda legde zijn leiderschap neer toen president Rambaran Yadav besloot om generaal Katwal aan te houden als hoofd van de nationale veiligheidsdiensten. De generaal was eerder die maand door het kabinet ontslagen omdat hij geen voormalige maoïstische strijders tot het leger toelaat.

Op dit moment wordt Nepal bestuurd door een kabinet van 22 partijen. Minister-president Madav Kumar heeft de leiding. Hij heeft zich in het verleden in harde taal uitgelaten over maoïstische strijders en vindt dat zij vanwege hun ideologie niet welkom zijn in de nationale veiligheidsdiensten. Kumar staat voor de zware taak het kabinetsbeleid rond te krijgen. En daarbij hinderen de maoïsten zoveel mogelijk, in het parlement en op straat. Zij organiseerden protestacties en massabijeenkomsten in de hoofdstad Kathmandu. Zo proberen zij druk uit te oefenen op de regering. Maar de partij van Kumar en zijn 21 coalitiepartners gaven tot voor kort weinig aandacht aan de eisen van de maoïsten.

Minister-president Kumar staat nu voor een politieke impasse. De maoïsten hebben hem een ultimatum gesteld. Morgen, op 21 november 2009, moet het besluit om generaal Katwal in functie te houden worden teruggedraaid. De maoïsten claimen dat de praktische uitwerking van het vredesakkoord niet voltooid is zolang de voormalige maoïstische rebellen niet mogen toetreden tot de nationale veiligheidsdiensten. Zij vinden dat de integratie snel moet worden uitgevoerd. Zolang dat niet gebeurt heeft Nepal te kampen met twee legers. Burgers betwijfelen steeds vaker openlijk of het vredesproces nog wel tot een goed einde kan worden gebracht.

Meer weten? Zie: Nepal: Een land met twee legers, Maoïsten Nepal van rebellen tot democraten en Herstel van vrede en democratie in Nepal.