8 mei, 2020 | Auteur: Joep Temminck | Trefwoord: nederland

Rap Gesproken 10: Ella John

Ella John (23) is een vrouwelijke rapper uit Wormerveer. Ze verhuisde hier op zesjarige leeftijd naartoe vanuit de Bijlmer. Ella heeft het goed in Wormerveer, maar de Bijlmer heeft altijd een speciale plek in haar hart en ze is er nog regelmatig. MC Lost heeft het Rap Gesproken stokje overgegeven aan Ella. Ze kennen elkaar van de competitie Kunstbende.

Muziek zit in Ella’s DNA, haar grote familie is super muzikaal. Ze heeft mogen proeven aan allerlei soorten stijlen, zoals ‘Island Music’, Hiphop/rap en reggae. Sinds de basisschool schreef Ella gedichten en verhalen, later kwam hier het schrijven van raps bij. Geïnspireerd door Nederlandse rapper Kempi en Amerikaanse artiesten als Missy Elliot en 50 cent. Destijds zonder enige ervaring met een microfoon en zonder kennis over het controleren van je stem op de juiste manier.

Eind 2016 was Ella klaar met school en niet meer van plan om naar school te gaan, al mocht haar moeder dat nog niet weten. Vanaf dat moment is de focus volledig naar creativiteit gegaan: muziek maken, schrijven, tekenen en schilderen. Sinds 2017 heeft Ella John drie EP’s uitgebracht. Hoewel haar moeder misschien niet gelijk stond te springen om de carrière keuzes van haar dochter, heeft Ella niet getwijfeld over haar pad.  Ook niet door de mensen die constant proberen duidelijk te maken hoe moeilijk de hiphopscene is, vooral voor vrouwen: “Ik heb mij nooit laten tegenhouden door het feit dat ik een vrouw ben. De muziekscene is voor iedereen zwaar, je moet gewoon je plek claimen. Ongeacht je een man of vrouw bent.” Met die plek claimen is ze lekker op weg. Haar derde EP ‘GASS’ had een dikke releaseparty in de Amsterdamse club ‘Bitterzoet’ en ze heeft opgetreden op Festa2H. Dat is het grootste hiphopfestival van Afrika. Dit is zover gekomen via een uitwisselingsproject van het Prins Claus Fonds. Samen met het 101Barz team en onder andere rappers als Yung Nnelg en het collectief Zwart Licht reisde ze af naar het land. Hier is een documentaire over gemaakt die terug te zien is op het YouTube kanaal van 101Barz.

Na het uitbrengen van 3 EP’s, hoort Ella duidelijk haar groei wanneer ze naar haar eerdere nummers luistert: “Soms irriteer ik me aan hoe jong en onervaren ik klonk, maar meestal ben ik juist trots. Als je je oude werkt luistert besef je echt dat je zelfverzekerder en beter in je ‘Art’ bent geworden.” Deze tegenstrijdige gevoelens kunnen ook opspelen als ze naar de stand van haar huidige carrière kijkt: “De ene dag voel ik de liefde van de mensen die mij supporten, het andere moment kan ik het gevoel hebben dat niemand luistert of kijkt. Dit gebeurt vooral als ik mezelf vergelijk met andere artiesten, dit probeer ik dan ook zo min mogelijk te doen.” Roem is niet per se datgene wat Ella ambieert, wel wil ze dat haar woorden en muziek blijven voortleven: “Artiesten als Bob Marley en Michael Jackson sterven nooit, omdat hun muziek voortleeft. Dat vind ik mooi.”

De boodschap in de muziek van Ella verschilt per track, maar de gemene deler is liefde. Niet op een zoetsappige manier, maar loyaliteit, respect, eerlijkheid en woede zijn ook een onderdeel van liefde. Zo zijn er ook meerdere nummers die bijvoorbeeld gaan over het beschamen van vertrouwen. Ella is oorspronkelijk Surinaamse, haar roots komen, naast in de muziekstijl, ook terug in haar teksten. Ze vindt het belangrijk dat de jongere generatie bepaalde kennis wordt bijgebracht. Het is niet dat al haar tracks enorm politiek geladen zijn, maar ‘Black Knowledge’ is zeker een onderdeel van Ella John’s identiteit als artiest. Artiesten met een groot bereik zouden dan ook volgens Ella meer gebruik moeten maken van hun stem. “Je hoeft geen Malcolm X te zijn, maar een rapper hoeft mensen maar te vertellen om van zichzelf te houden en er zijn in ieder geval een paar mensen wiens ogen geopend zullen worden.”

Natuurlijk zit Ella deze dagen ook in quarantaine. Omdat ze haar muziek buitenshuis opneemt, ligt de focus momenteel meer op haar andere creatieve talenten zoals dichten en schilderen.  Waar bij muziek rekening moet worden gehouden met zaken als dat het moet passen op de maat en het rijmen, hoeft hier bij dichten niet aan gedacht te worden. Dit maakt dat Ella bij dichten nog meer vrijheid ervaart. Ook de toekomstvisie van Ella is abstract: “Ik wil dat niet te veel definiëren. Het is niet per se een plaatje, maar meer een gevoel.  Als je dingen te specifiek gaat proberen te visualiseren leef je minder vanuit je natuurlijke flow. Wel weet ik dat ik blijf creëren en mijn creativiteit altijd zal blijven uiten.”

Momenteel zijn er te veel Cloudchasers binnen de hiphopscene (Mensen die geen hits scoren om hun talent, maar omdat ze bekend zijn via bijvoorbeeld een virale video of veel Instagram volgers hebben)

Ja dat is zo, omdat het veel makkelijker is geworden om muziek te maken en dit uit te brengen. Daarnaast is Instagram een grote marketingtool, dus als je daar een groot bereik hebt kan het snel gaan. Ik heb er begrip voor, maar het heeft niks te maken met de ‘culture’. Ik heb er geen last van en uiteindelijk waait zo’n hype weer over. Ik vind het alleen jammer dat steeds vaker het leven van de artiest belangrijker lijkt dan het talent.

Hiphop verheerlijkt vrouwonvriendelijkheid en criminaliteit:

Lastig om hier kort op in te gaan, hier zou je een hele podcast over maken. Hiphop weerspiegelt wat er gebeurt. De entertainmentindustrie verheerlijkt überhaupt deze zaken, kijk maar naar films. Dat heeft weinig te maken met hiphop. Als jij in jouw leefwereld te maken hebt met ‘bitches’ kun je daar best over rappen, maar ik waardeer het wel als er meerdere onderwerpen worden aangesneden.

Witte rappers nemen ‘Black Culture’ over

Eens. Hiphopmuziek komt vanuit een struggle. Je kunt ergens instappen, maar je kunt die struggle niet claimen. Natuurlijk willen ook witte mensen zich uiten in rap, het gaat meer om het tonen van respect. De maatschappij zit nog steeds zo in elkaar dat wanneer een witte meid met bijvoorbeeld ‘braids’ loopt het wordt gezien als fashion, en wanneer een donkere meid het doet is het eerder ghetto.

Doneren

Door deze investering zorg ik ervoor dat de maker de volgende journalistieke productie realiseert.







Draag bij aan onafhankelijke makers

Onafhankelijke journalistiek begint bij makers die de tijd nemen om te luisteren, onderzoeken en verhalen menselijk te maken. Bij Small Stream Media staan die makers centraal: dichtbij, betrokken en vrij van commerciële druk. Met jouw bijdrage kunnen zij blijven publiceren, verbanden leggen en nieuwe stemmen laten horen. Je helpt eerlijke verhalen boven water te krijgen die anders onzichtbaar blijven. Draag bij aan onafhankelijke makers en bouw mee aan een platform waar kwaliteit, vertrouwen en impact voorop staan voor iedereen die betrokken is.