Strijden om Aboriginalgrond

Zes palen en een dak van golfplaten vormen de 'Aboriginalambassade'. Onder de golfplaten staan drie banken en een Ikea-tafeltje. De ambassade is omringd met tenten, protestborden en vlaggen. Een kleine groep van Aboriginals en blanke sympathisanten protesteert tegen het op deze plek geplande bouwproject. Het vertrouwen tussen de ontwikkelaar en de Aboriginalgemeenschap is verdwenen.

“Wij gaan nergens heen”, verklaart Mauri stellig. De vrouw van tegen de zestig, grijzend haar, kent de Aboriginalgemeenschap in Sydney door en door. “Deze grond is veertig jaar geleden aan de Aboriginalgemeenschap gegeven, en is dus niet van projectontwikkelaars."

Eerder op de dag heeft ze gedemonstreerd voor het parlement van New South Wales, Australië. “Always was, always will be, Aboriginal land”, galmde het tussen de kantoortorens van internationale banken.

Nieuwbouw

De demonstranten, een mix van Aboriginals, halfbloed en blanke Australiërs, willen de plannen van de Aboriginal Housing Company (AHC) dwarsbomen. De AHC wil het stuk land waarop de tenten staan, The Block genoemd, ontwikkelen tot een buurt met goede sociale huurwoningen voor Aboriginals.

Mick Mundine, directeur van de AHC, start in zijn kantoor een 3D-animatie van een virtuele wandeling tussen de nieuw te ontwikkelen gebouwen. De commentaarstem vertelt over studentenwoningen, winkels en in totaal 62 goedkope woningen voor aboriginals. Dit alles voor "een betere toekomst voor de volgende generatie", vertelt de stem bij de promotievideo.

Pemulwuy, zoals het project officieel heet, gaat zo'n 60 miljoen Australische Dollar (43 miljoen Euro, red.) kosten en moet in 2017 klaar zijn. “Doordat we de woningen niet verkopen maar verhuren blijft al het vastgoed in handen van de Aboriginalgemeenschap” legt Mick uit. “De woningen worden enkel aan Aboriginals verhuurd, de winkels zijn voor iedere huurder beschikbaar. Door de verhuur van winkelruimte en studentenwoningen kunnen we de huren voor de woningen zelf laag houden. Er is namelijk geen enkele bank die geld leent voor sociale huurwoningen.”

Protest

Ondanks dat deze plannen heel mooi lijken, zit hier het pijnpunt voor Mauri en haar demonstranten. “Zij”, ze wijst naar het kantoor van de AHC wat aan The Block grenst, “vertegenwoordigen ons niet. Ze ontwikkelen al het vastgoed om geld te verdienen in plaats van de soms arme gemeenschap te huisvesten.” Ze verwijt de AHC te weinig voor de Aboriginals te doen. “We hebben geen garantie dat we terug kunnen komen in de nieuwe woningen. Als die er überhaupt nog komen naast alle winkels en studentenhuizen.”

Ze doelt op de hoge vastgoedprijzen in Sydney. Al langer geldt de stad als één van de duurste steden ter wereld om in te wonen. Het Australisch Bureau voor de Statistiek becijferde dat huizenprijzen in de stad over 2014 nog eens met ruim twaalf procent zijn gestegen. “Omdat dit gebied zo dicht bij het centrum ligt, kunnen investeerders hier veel geld verdienen. Maar al sinds de eerste Europeaan hier aan land kwam zijn we verdreven van ons land. The Block is voor ons de laatste kans om onze eigen grond in Sydney te behouden.”

Mick geeft aan dat huurders geselecteerd zullen worden. “Net als iedere verhuurder willen we geen criminelen of drugsdealers in de wijk. Dat staat in de statuten van de AHC, daar sta ik zelf helemaal buiten.” Dat daardoor sommige van de oorspronkelijke bewoners niet kunnen terugkeren, neemt hij op de koop toe. “Luister, ik ben hier al veertig jaar mee bezig en ik wil een veilige woonomgeving voor de nieuwe generatie, zonder drugs of overlast. Ik laat me niet tegenhouden door demonstranten die illegaal op onze grond verblijven.”

Aan de randen van het grasveld waarop de demonstranten kamperen staan borden van de AHC met waarschuwingen. “Ze overtreden simpelweg de wet omdat het land ons eigendom is, wij hebben jaren terug het laatste stuk land officieel gekocht”, aldus Mick. Bang dat het project vertraging oploopt is hij niet. “We spannen een rechtszaak aan waarin wij het gelijk aan onze zijde hebben, omdat wij simpelweg de rechtmatige eigenaar zijn.”

Mauri en de andere demonstranten zijn echter niet van plan te vertrekken. “Wij gaan nergens heen”, zegt ze. “Dit land behoort de gemeenschap toe volgens de Aboriginalwetten. De AHC vertegenwoordigt de gemeenschap niet.” Volgens haar moet er vanuit de Aboriginals een nieuw bestuur gekozen worden. “Want de mensen die daar nu zitten willen, alleen maar geld verdienen.”