5 augustus, 2013 | Auteur: Daphné Dupont-Nivet | Beeld: Geesje van Haren | Trefwoord: zuid-afrika
15. Het recht op een nationaliteit
In hoeverre kennen de inwoners van Kaapstad hun mensenrechten? Met die vraag reisden de deelnemers van de Beyond Your World-mensenrechtenreis naar Zuid-Afrika. Het land waar nog iedere dag gevochten wordt tegen de stereotyperende contrasten van arm en rijk én zwart en blank. Welk recht is daar nu het belangrijkst?
- Naam: Yolanda Nxesi, 21 jaar
- Woonplaats: Kaapstad
- Functie: Studente economie en internationale betrekkingen, derdejaars. Tevens is ze voorzitter van de University of Cape Town studentengeleding van de vluchtelingenorganisatie Pass Op.
Yolanda Nxesi is opgegroeid in Kaapstad, in de etnische groep Xhosa. Zij stelt dat ze vecht voor het recht van alle Afrikanen om een betere positie te verwerven ten opzichte van de rest van de wereld. Indirect vecht ze dus ook voor haar eigen rechten, maar hier legt ze de nadruk niet op.
“Afrika is één land. Voordat de westerse kolonisten arbitraire grenzen installeerden was het gehele Afrikaanse continent één. Nu het Westen in een crisis zit en nieuwe mogendheden opkomen, is het zaak voor Afrikanen hun prekoloniale waardigheid nieuw leven in te blazen. Wij Afrikanen moeten de rest van de wereld tonen dat Afrika niet het donkere continent is, maar juist heel veel in zijn mars heeft.”
“Afrikanen moeten zich verenigen, als broeders! Idealiter zie ik één Afrika zonder interne nationale grenzen voor me, maar ik begrijp dat dit een utopie is in de huidige moderne wereld. Wel denk ik dat een transnationale politieke en economische samenwerkingsvorm succesvol kan zijn; gebaseerd op de Europese Unie, maar dan geheel aangepast aan Afrika. Alleen als eenheid kan Afrika zijn welverdiende rol in de wereld op zich nemen.”
“Uiteraard zullen Afrikanen zich in eerste instantie vastklampen aan hun nationale of etnische identiteiten, omdat zij hier vanaf hun geboorte aan gewend zijn. Nationale identiteit verleent mensen veel rechten, wat natuurlijk goed is. Maar toch dienen deze nauwe identiteiten ondergeschikt te worden aan een pan-Afrikaanse invulling van het zijn. Om dit te bereiken moeten Afrikanen mentaal accepteren dat zij verbonden zijn over landsgrenzen heen.”