Voetbal is liefde in Brazilië

Bobby Charlton is één van de grootste en bekendste spelers die het voetbal ooit heeft voortgebracht, tegenwoordig is hij achter de schermen aan de slag voor FIFA om het voetbal te verbeteren. In Rio de Janeiro vertelt de levende legende ter gelegenheid van het aankomende WK 2014 in Brazilië over de magie van het Braziliaanse voetbal.

“Brazilië heeft een enorme historie als het om voetbal gaat”, begint de Engelsman. Als speler was hij zelf actief op meerdere wereldkampioenschappen en speelde hij diverse malen tegen Brazilië. In het land zijn de voorbereidingen voor het WK inmiddels in volle gang. “Voetbal is hier in de cultuur verweven. Iedere Braziliaanse speler is met het WK bezig en doet zijn uiterste best om geselecteerd te worden voor het eindtoernooi. Ze hebben ook nu weer een sterk team, dat is altijd al zo geweest.”

De superster won in zijn carrière nooit van de Brazilianen. “Dat steekt wel, maar het zegt ook iets over de kwaliteit van Braziliaanse voetbal. Maar ‘no hard feelings’. Ze verdienen het succes. Het hele land is ermee bezig, Brazilië denkt in voetbal. Het is iets magisch hier”, vertelt Charlton, doelend op de doorgaans aanvallende Braziliaanse speelstijl en de imposante prijzenkast van het Braziliaans elftal.

Over die ‘magie’ van het Braziliaanse voetbal raakt Charlton niet uitgepraat. “Brazilianen hebben een andere speelstijl dan bijvoorbeeld Europeanen. Ze hebben flair, durf en zijn vooral bezig met de schoonheid van het spel. Het gaat bij hen niet alleen om het winnen, maar ook om de manier waarop je dat doet. Van jongs af aan leren kinderen met een bal op te gaan op de vele Braziliaanse pleintjes waar ze leren om mooi voetbal te spelen.”

Charlton heeft veel Braziliaanse vrienden. Het land heeft een speciaal plekje in zijn hart. Hij herinnert zich de wedstrijden nog goed en spreekt nog veel van zijn vroegere Braziliaanse opponenten. “Ik zie Carlos Alberto vaak en met Pélé bel ik zo nu en dan. Onlangs is mijn vriend Félix overleden. Hij was de doelman van Brazilië in de jaren zeventig. Tegen hem speelde ik bijzondere duels. Hij hield van uitdaging en stookte mij altijd op om nog beter te schieten op zijn doel, zodat hij aan de slag kon.”

Vooral van Braziliaanse sterspeler Pélé was Charlton onder de indruk. “Hij was behoorlijk arrogant. Hij kwam bijvoorbeeld altijd te laat als we gingen eten. Maar het was een geweldenaar als voetballer. Hij kon alles en hij heeft het plezier in het voetbal uitgevonden. Het was een genot om naar te kijken. Cruijff en Maradona zijn minstens zo goed, maar door zijn houding was hij net iets meer bijzonder. Pélé straalde achteloosheid en plezier uit en vooral met dat laatste is hij ontzettend belangrijk geweest voor het voetbal.”

Charlton speelde zelf enkele memorabele duels op diverse WK’s. In 1962 stond Charlton als 24-jarige in de kwartfinales tegenover Brazilië, maar zijn ploeg kwam er niet aan te pas. De Brazilianen verkeerden in bloedvorm en versloegen de Engelse ploeg met 3-1. Een kans had het elftal van Charlton eigenlijk nooit. Acht jaar later speelde Engeland in Mexico opnieuw tegen Brazilië in de groepsfase van het toernooi. Ook nu was Brazilië te sterk. Het werd 1-0, maar iedereen was van mening dat Engeland de overwinning had verdiend.

De kans dat Engeland dit keer wél de wereldbeker wint ach Charlton klein. “Engeland heeft een prima team, maar het is nog niet ver genoeg. Ik geef Brazilië een goede kans. Wat hun geheim is? Zij houden als geen ander van het spel. Iedere Braziliaan heeft een bepaalde houding in zijn spel. Iets magisch. Pélé heeft dat erin gebracht en het zal ook nooit meer verdwijnen. Brazilianen houden van voetbal en op het WK kunnen ze weer laten zien dat ze de beste zijn. Ze verdienen dat ook, de liefde voor het spel is nergens groter.”