Keniaanse kranten koppen:'Begin eens met een geit'

Geitenmelk is booming business in Kenia, koppen de Keniaanse kranten. Geitenhouders profiteren van de groeiende vraag naar ‘gezonde producten’, waarvan geitenmelk er een is. Een geit kost relatief weinig in Kenia en voor de melk van het dier wordt goed betaald. Boeren, NGO’s en kleinschalige projecten spelen in op deze trend, zo ook het Wazalendo geitenproject.

In haar geboortedorp Ngano startte Alice Wachiuri samen met Steve Gicharu een klein initiatief waarbij vrouwen hulp krijgen met het opzetten van een geitenbedrijfje. Ze legt uit: “Steeds meer NGO’s zien potentie in deze geitenmelk-ontwikkeling en de kleinschalige projecten schieten als paddenstoelen uit de grond”.

Geitenmelk brengt in Kenia ruim twee keer meer op dan koeienmelk. Steve Gicharu, medeoprichter van het Wazalendo geitenproject, vertelt: “Voor een liter geitenmelk ontvangen we gemiddeld 180 Keniaanse Shillings, een liter koeienmelk brengt zo’n 70 Keniaanse Shillings op”. Bovendien zijn, volgens hem, geiten een stuk goedkoper dan koeien en vereisen ze weinig grond en voedsel. Hierdoor kunnen ook kleinschalige boeren meegaan met de nieuwe hype. “Je koopt een geit voor 165 euro terwijl je voor een koe al snel 410 euro moet neerleggen”, aldus Gicharu.

Zoals bij veel ontwikkelingsprojecten, is ook bij het Wazalendo geitenproject de achterliggende gedachte om lokale bevolking een middel te geven om zelf inkomen mee te kunnen genereren, in plaats van het verstrekken van voedsel of andere korte-termijn hulp. Wachiuri en Gicharu doneren geiten aan vrouwen uit de lokale bevolking en leren deze vervolgens duurzaam met de dieren om te gaan. Met de opbrengst van de melk van de eerste geit is een tweede geit aangeschaft, daarna een derde en een vierde, inmiddels drijft de vrouwengroep steeds meer handel op eigen kracht door de melk te verkopen aan de omliggende dorpen en ziekenhuizen.

De vrouwen vertellen enthousiast over hun grote trots: “Het is voor ons als vrouwen heel bijzonder dat we nu ons eigen bedrijfje hebben en dat we over ons eigen inkomen kunnen beschikken. Hiermee kunnen we kleine dingen aanschaffen zoals stoffen en spullen om te koken of betalen we het schoolgeld van de kinderen er mee”. Het feit dat alleen vrouwen meedoen komt volgens hen omdat ze geduldig zijn en lange termijn investeringen kunnen doen: “Mannen kunnen dat niet, die zouden de geit meteen opeten”. Het komt niet veel voor in Kenia dat vrouwen een eigen inkomen bezitten en werkgelegenheid is er vaak laag. Wachiuri: “Door zelf kapitaal in handen te hebben en geld te verdienen hopen we dat het inkomen van het gezin groeit en dat de vrouwen op eigen voet verder kunnen”.

Inmiddels is het aantal geiten van het project binnen twee jaar gestegen tot negen en zijn er, volgens de oprichters, genoeg kansen om de melk op een grotere schaal te gaan produceren. Wel blijft de distributie in Kenia een uitdaging, zo stelt ook Moses Karuga, medewerker van een geitenmelkvereniging. “Veel geitenboerderijen liggen verspreid en wegen zijn niet altijd goed bereikbaar”. Daarom raadt hij boeren aan om zich te verenigen en het collecteren en transporten gezamenlijk te regelen. Voor transport naar verder gelegen dorpen en ziekenhuizen wordt in Ngano op dit moment een plan bedacht. Want op de lange termijn is het de bedoeling om de geitenmelkmarkt vanuit het dorp steeds verder uit te breiden.