Zorgboerderij in Osdorp dreigt te verdwijnen

Ook Amsterdam, een plek waar je het niet direct verwacht, heeft een prachtig polderlandschap. Aan de rand van de stad in Oud-Osdorp hebben vos, torenvalk en buizerd hun jachtgebied. De rugstreeppad tiert er in de akkers en houdt zijn winterslaap in grote hopen compost. Het gebied dateert uit 1865 en wordt van oudsher gebruikt voor landbouw. De laatste jaren worden de polders geplaagd door de komst van de Westrandweg en bedrijventerreinen. Voor bedrijventerrein Lutkemeer III moeten een aantal bewoners en boerderijen het veld ruimen.

Zo ook biologische zorgboerderij de Boterbloem. Stadsdeel Osdorp vindt de zorgboerderij een mooi initiatief, maar op de locatie waar deze nu staat hebben zij Lutkemeer III gepland. Eigenaresse Trijntje Hoogendam moet per november 2009 de veertien hectare land, die zij met hart en ziel bewerkt, verlaten. Trijntje boert sinds 1996 op het land dat ooit van haar vader was. Op De Boterbloem wordt biologisch voedsel geteeld.

Op de Boterbloem kunnen mensen met psychische klachten onder begeleiding werken. “Op dit moment zijn er ongeveer tien zorgcliënten die hier een paar dagen per week komen”, vertelt Trijntje. Het werk is divers; van zaaien, wieden, oogsten en ploegen op het land tot het knotten van de appel- en perenbomen in de 120 jaar oude boomgaard. Cliënten en andere vrijwilligers kunnen ook altijd een (biologisch) hapje mee-eten en praten bij de warme kachel.

Marcus is binnenkort jarig, hij wordt 65 jaar. Al vijf jaar komt hij twee dagen per week vanuit de opvang waar hij woont naar de Boterbloem. Hij is doof, spreken is daarom lastig voor hem. Dat weerhoudt hem er niet van om grote verhalen te vertellen: “Ik ben zo sterk als een beer en in mijn hele leven nog nooit een dag ziek geweest. Ik heb jaren lang gejudood dus met mij moet je geen ruzie krijgen”, lacht hij.

Marcus geniet zichtbaar van zijn dagen bij de Boterbloem. De kippen zijn goede maatjes van hem. Het is zijn taak om de dieren te voeren. Zodra Marcus naar buiten loopt volgt een hen met haar vier kuikens hem onmiddellijk. Binnen blijkt de kippenhoeder ook prachtig piano te kunnen spelen. In de gezelschapsruimte annex biologische winkel roetsjen zijn vingers vederlicht over de toetsen.

Sam komt al zes jaar bij de Boterbloem om ‘de seizoenen te beleven’. “In de stad merk je veel minder van de wisseling van het weer en veranderingen in de natuur.” Terwijl hij werkt in de moestuin geniet hij van het buiten en samen zijn. “De verhoudingen hier zijn hechter en beter dan in een normale werkomgeving. Het is een deel van mijn leven geworden.” Sam verdient zijn brood met het vertalen van poëzie vanuit het klassiek Chinees naar het Nederlands. “Maar daar kan een mens niet doorlopend mee bezig zijn.” De Boterbloem is zijn uitlaatklep.

Ondanks veel protesten van medewerkers en sympathisanten van De Boterbloem lijkt het bedrijventerrein er toch te komen. De besluiten voor ontwikkeling van het terrein werden al in 1993 genomen. Ter compensatie wordt in Oud-Osdorp een nieuw natuurgebied ontwikkeld. In De Tuinen van West kunnen stedelingen straks recreëren in speciaal ontwikkelde natuur. “Daar willen ze dan ook weer een zorgboerderij neerzetten,” vertelt Trijntje Hoogendam. “Ik ben nog niet gepolst om deze eventueel te gaan runnen”, voegt ze eraan toe. Zij hoopt nog steeds dat de genomen besluiten worden teruggedraaid.