Prime zet zich in voor hongerstaker

Achmed Pouri van Stichting Prime www.prime95.nl zet zich onvoorwaardelijk in voor vluchtelingen en uitgeprocedeerde asielzoekers. Verscholen achter een berg rapporten en dossiers checkt hij zijn e-mail.

Achmed wijst naar een schilderij die gemaakt is door een asielzoeker. Hij vertelt dat de vaas vol met frisse bloemen, de hoop en onschuld voorstelt die een vluchteling heeft op weg naar Nederland. Maar deze hoop verwelkt al snel en de onschuld slaat om in wanhoop en verdriet.

De ruimte waar Stichting Prime zijn werk doet, is bezaaid met rapporten en dossiers. Achmed heeft geen tijd om dit te archiveren, maar hij weet blindelings elk rapport te vinden. Hij leest dossiers tot in de kleinste uurtjes en valt daarna uitgeput in slaap in het bed achter hem.

Veel slapen doet Achmed niet . Hij is de laatste weken dag en nacht bezig geweest met Ali Reza Anoushei. Dit is een 32-jarige uitgeprocedeerde asielzoeker uit Iran, die bijna zestig dagen in hongerstaking is en verblijft in het gebouw van Prime. “Hij protesteert tegen het inhumane vreemdelingenbeleid van minister Verdonk en de daarop gebaseerde uitspraak van de Raad van State in zijn asielzaak die hem verbiedt hier een medische behandeling te mogen volgen”, aldus Achmed.

Achmed is erg begaan met het lot van Ali en probeert er alles aan te doen om hem te helpen.

Ali heeft nu al bijna zestig dagen niet gegeten en is erg verzwakt. Een mens kan na veertig dagen zonder voedsel al in een coma terechtkomen en sterven. “Ali raakte in 1999 betrokken bij een grote studentenopstand in Teheran en is toen ernstig mishandeld. Hij moest het land ontvluchten. Rondom deze opstand zijn door het Iraanse regime veel mensen opgepakt, gemarteld, verdwenen en vermoord. Ali heeft na aankomst in Nederland in 2000 de diagonose Posttraumatische stressstoornis en paranoïde waanstoornis gesteld gekregen. Hij is hier voor behandeld tussen 2002 en 2004. Hij heeft nog steeds last van een psychotisch toestandsbeeld en durft alleen onder begeleiding van vertrouwde mensen naar buiten” aldus Achmed.

Ali valt regelmatig in een diepe slaap. Zijn ademhaling en hartslag lijken trager te worden even onstaat de angst dat hij in een coma zal wegzakken.

Achmed en vrijwilligster Fredy kijken angstvallig toe en moeten beslissen of ze de arts er bij gaan halen.

Vrijwilligster Fredy kan Ali stimuleren om even overeind te gaan zitten om een kopje thee te drinken. Vocht is van levensbelang voor Ali, een dag niet drinken kan al de dood betekenen.

Elke slok die Ali neemt doet hem pijn. Hij heeft nu constant pijn in zijn hoofd, maag, buik en keel.

Fredy Winters zet zich al jaren in voor vluchtelingen. Ze heeft in diverse AZC’s gewerkt en al veel schrijnende gevallen gezien. Ze is nu sinds twee jaar actief voor Prime en is hiervoor speciaal verhuisd van het noorden van het land naar Den Haag, om zich dag en nacht in te kunnen zetten voor de asielzoekers. Ze is erg bezorgd om Ali en waakt over hem als zijn eigen moeder. “Kan het nog harder worden in Nederland”, vraagt ze zichzelf af.

Aires Fortes is nu zes maanden vrijwilliger bij Prime en houdt zich bezig met het bruikbaar maken van oude computers.

Achmed is de spil van de stichting. Zonder hem kunnen er geen belangrijke beslissingen genomen worden, legt Fredy uit aan een nieuwe vrijwilliger, Arsen Tumasov.

Ali vertelt dat zijn vriend vorige week in een Iraanse gevangenis is overleden ten gevolge van een hongerstaking. Ali is bereid te sterven als hij geen verblijfsvergunning krijgt. Hij zegt al zes jaar dood te zijn.

Ali drinkt zijn derde kopje thee. Hij drinkt veel te weinig. In de acht uur dat ik hier aanwezig was heeft hij maar drie kleine kopjes thee gedronken.

De volgende dag zijn er gesprekken met de crisismanager van de IND. Ali wordt bijgestaan door Achmed en advocate Gerda Later. De gesprekken vinden plaats in een dependance van de Universiteit van Leiden in Den Haag.

Een IND-medewerker begeleidt Ali naar het gebouw waar de gesprekken plaatsvinden.

De deur van het IND-busje wordt dichtgegooid door een IND-medewerker. Ali heeft na het gesprek met de IND zijn hongerstaking beëindigd en is opgenomen in het ziekenhuis. De IND heeft toegezegd zijn papieren opnieuw te gaan bekijken.

“Na de gesprekken met de IND is Anoushei naar het ziekenhuis gebracht, waar hij vitaminepillen heeft gekregen om weer aan te sterken. Om Anoushei de tijd te geven van de hongerstaking te herstellen, zal hij door toepassing van art. 64 Vw 2000, voorlopig niet uitgezet worden. Ondertussen krijgt hij de gelegenheid nieuwe gronden voor de herziening van zijn zaak te verzamelen. Daarnaast zal ook de huidige situatie in Iran in de beoordeling worden betrokken,” aldus Achmed.

Anoushei verblijft nog steeds in het kantoor van Prime omdat hij geen huis heeft. Veel eten doet hij niet omdat iedere hap pijn doet. Anoushei leeft van één kopje soep per dag met wat vitaminepillen. “Ik ben kapot, alles doet zeer, ik heb zo veel spanningen,” aldus Anoushei.