Nepal stilte voor de storm

Nepal, een hindoe-koninkrijk aan de voet van de Himalaya, een land waar de mensen je vrolijk toelachen. Maar schijn bedriegt, want achter deze lach schuilt een hoop verdriet. Een langslepende burgeroorlog die in 1996 startte houdt het land in zijn greep en heeft al aan meer dan 13.000 mensen het leven gekost. De Communistische Partij van Nepal (CPN) koos er in 1996 voor de wapens op te pakken en een ‘people’s war’ te beginnen, om daarmee een eind te maken aan het dictatoriale bewind van de koning.

Een poster op het busstation van Surkhet die oproept om de oorlog niet uit te vechten in dorpen.

Vrouwen mogen blijven zitten, terwijl de mannen bij elke checkpoint grondig gefouilleerd worden. Een busreis loopt hierdoor uren vertraging op, dit tot grote ergernis van de meeste reizigers.

Studenten schreeuwen om democratie in Surkhet. Het aantal protesten tegen de koning neemt met de dag toe in Nepal, als gevolg van de machtsovername van de koning in februari 2005.

“The king must give up his dictatorship and restore democracy”, aldus een boze student in Surkhet.

In het armoedig dorpje van Dailekh roept een moeder haar kind. De soldaten overheersen hier in het straatbeeld en de avondklok gaat in om zeven uur ’s avonds. Volgens een rapport, uitgebracht door de Human Right watch, misdragen de soldaten zich regelmatig.

Een aantal kilometers verwijderd van het zwaar belegerde dorpje Dailekh staat een bord met de tekst: ‘Lang leve de weg van Marx, Lenin, Mao en Prachanda’. (Prachanda is de leider van de Maoisten.) Het gebied is in handen van de maoïsten en zo goed als verlaten. Op een enkele na zijn de meeste gezinnen gevlucht of hebben zich aangesloten bij het Maoïstenleger.

Tikaram Bista vertelt hoe het kind dat hij in zijn armen houdt is achtergelaten door zijn moeder. “Ze kwam langs en beval ons om voor haar kind te zorgen, zodat zij zich kon aansluiten bij het maoïstenleger. Ze wilde wraak nemen op de dood van haar man die door het koningsleger is neergeschoten,” aldus Tikaram.

Kinderen in een armoedig dorpje in het westen van Nepal, verstoken van alle luxe. De bewoners voelen zich in de steek gelaten door de koning, het is daarom niet verwonderlijk dat de Maoïsten hier veel aanhang hebben.

De UN houdt de situatie in Nepal nauwlettend in de gaten.

Kinderarbeid is wijdverspreid in Nepal.

Nog geen tien kilometer verwijderd van een zwaarbewapende checkpoint in Nepalganj, wappert er alweer een vlag waarop staat: ‘Lang leve het Volks Bevrijdingsleger’.

Schoolkinderen in Pokhara moeten onder toeziend oog van de politie kroonprins Paras begroeten.

Kroonprins Paras op bezoek in Pokhara. Paras is niet geliefd onder het volk vanwege zijn machtsmisbruik en geweldadige uitspattingen.

In 2001 is de toenmalige koning Birendra (rechts) en zijn familie afgeslacht door toedoen van zijn zoon. Hij leegde in een dronken bui zijn vuurwapen op de aanwezigen in het paleis en legde daarna de hand aan zichzelf. Vele Nepalezen geloven dit verhaal niet en vermoeden dat de huidige koning Gyanendra zijn broer heeft vermoord om aan de macht te komen. De vermoorde koning Birendra was erg geliefd, dit in tegenstelling tot koning Gyanendra die de grip op zijn volk aan het verliezen is.

Een leraar wijst op leuzen die door de maoisten op zijn school zijn geklad. Er staat geschreven dat het huidige leger ontbonden moet worden om vervolgens een democratisch leger te vormen. Hij vertelt dat de maoïsten langs zijn gekomen om geld te innen voor het volksleger. Hij moest 1800 roepies betalen, zijn maandsalaris is 2000 (17 euro). Veel leraren die weigeren dit te betalen worden mishandeld of vermoord door de maoïsten.

De maoïsten ontvoeren regelmatig hele schoolklassen om ze de beginselen van het maoïsme bij te brengen, vaak worden de oudere schoolkinderen ingelijfd in het volksleger.

De hoofdstraat in het populaire toeristenoord Lakeside in Pokhara is afgezet vanwege het demonteren van een bom die daar geplaatst is door de maoïsten.

Een winkelier in Pokhara leest de krant en is bezorgd over zijn land. “Ik ben bang voor wat er gaat gebeuren, de maoïsten deugen niet, maar de koning ook niet,” aldus de winkelier.

Een kind is gewond geraakt door een bomexplosie in Pokahra. De geïmproviseerde bom werd door een maoïst vanuit een bus naar een soldaat gegooid, maar miste zijn doel en ontplofte tussen passerende voorbijgangers. Jaarlijks vinden veel kinderen de dood als gevolg van bommen en boobytraps.

Slachtoffer van bomaanslag in Pokhara. “Ik heb geen geld om de rekeningen van het ziekenhuis te kunnen betalen,” aldus de geshockeerde man.

Een aantal dagen later vond er weer een bomexplosie plaats in Pokhara. De maoïsten hebben aangekondigd dat ze de oorlog naar de steden verplaatsen om de koning onder druk te zetten.

Het dagelijks leven in Pokhara wordt in de gaten gehouden door een politieagent.

De politieagenten bij de checkpoints zijn vaak jonge onervaren mannen en daardoor regelmatig doelwit van bomaanslagen door de maoïsten.

De Communistische Partij van Nepal (CPN) demonstreert in Kathmandu voor de vrijlating van hun leider Madhav Nepal die zonder reden is gearresteerd door de koning.

De steun voor de communistische partij is toegenomen. De zeven oppositiepartijen van Nepal zijn een samenwerking aangegaan met de Maoïsten, met als gezamenlijk doel de koning omver te werpen.

Het verschil tussen arm en rijk is erg groot in Kathmandu.

De seksindustrie in Kathmandu is aan het groeien. Velen noemen dit ‘Little bangkok’. Veel minderjarige meisjes worden ontvoerd van het platteland en gedwongen om te werken in gogo bars, prostitutie en ‘erotische’ massage salons.

Een soldaat gebaart mij om weg te gaan, omdat ze geen fotografen dulden bij de crematie van een neergeschoten soldaat in de Pashupati tempel in Kathmandu.

Soldaten bewijzen hun laatste eer aan hun neergeschoten kameraden.

Crematie van een neergeschoten soldaat.

Een jongeman schreeuwt van verdriet om het verlies van zijn broer. Zijn broer was soldaat in het koningsleger en tijdens een gevecht met de maoïsten is hij neergeschoten.

Demonstreren voor democratie.

In alle lagen van de bevolking is er ontevredenheid over het beleid van de koning. Hier demonstreren middenstanders tegen de verhoging van benzineprijzen door de koning.

Tijdens een demonstratie worden de namen genoteerd van de belangrijkste sprekers. Er worden momenteel veel mensen gearresteerd die een gevaar voor de koning kunnen zijn.

De demonstraties nemen steeds grilligere vormen aan. De studenten schreeuwen om de vrijlating van Madhav Nepal, de leider van de communistische partij van Nepal en eisen democratie.

Vice-voorzitter Liliam Pokharel van de Communistische Partij van Nepal (CPN) houdt een betoog over democratie.

Studenten demonstreren en roepen leuzen tegen de koning.

“Free Madhav Nepal,” schreeuwt deze studentenleider.

Studenten proberen de studentenleider te kalmeren, zodat hij niet wordt gearresteerd.

Zorgelijk kijkt deze politieman voor zich uit, niet wetend wat hem nog allemaal te wachten staat.

De oproerpolitie keert terug na een demonstratie en is op weg naar een volgende. Het aantal demonstraties bereikte zijn hoogtepunt in april, tienduizenden mensen zijn wekenlang de straat op gegaan om te betogen tegen het dictatoriale bewind van de koning. Koning Gyanendra kon de stem van het volk niet langer meer negeren en heeft de parlementaire democratie hersteld. Er is een nieuwe regering gevormd onder leiding van premier Girija Prasad Koirala. Er is hoop op een beeindiging van een langslepende burgeroorlog die de maoïsten voeren om de monarchie omver te werpen. De maoisten hebben een wapenstilstand afgekondigd van vier maanden.

Voor meer informatie:

Human Rights… A window to Nepal

Nepal’s Civil War: The Conflict Resumes

Nepali Times