Bij gebrek aan een woning bivakkeert Len op de stoep

Len Miskulin (59 jaar) is na een echtscheidingsprocedure in 2000 het contact ontzegd met zijn twee zoons Stephen en Mathew. Afgelopen zomer ging hij in hongerstaking om aandacht te vragen voor zijn zaak. Dit leverde hem echter niks op. Na 41 dagen is hij, flink verzwakt, met zijn hongerstaking gestopt. Het enige wat hij nu wil is een woning. “Als het weer zo’n strenge winter wordt als vorig jaar dan zal ik waarschijnlijk de lente niet halen”, zegt Len, die sinds 2003 dakloos is.

Len bivakkeert op dit moment in een tent op de stoep tegenover het Britse parlement in Londen. Hij is niet de enige die daar verblijft. Naast enkele andere daklozen overnachten er ook een aantal vredesdemonstranten. Voor de burgermeester van Londen, Boris Johnson is het tentenkamp die door de vredesdemonstranten ‘democracy village’ wordt genoemd een doorn in het oog.

Afgelopen juli werd het kampement succesvol ontruimd van het parlementsplein, maar de burgemeester heeft geen bevoegdheden om hun van de stoep te verwijderen. Parlementsleden willen daarom nu een wetswijziging doorvoeren om de demonstranten en daklozen toch te laten verwijderen van hun trottoir. Ondertussen worden demonstranten van het parlementsplein geweerd door een hekwerk dat wordt bewaakt door tientallen bewakers.

Len zegt liever vandaag dan morgen te verkassen, maar kan dat niet omdat hij geen woning aangeboden heeft gekregen. De stoep waarop hij bivakkeert ligt aan een drukke verkeersader in het hart van Londen. Elke dag razen duizenden voertuigen voorbij. Regelmatig klinkt er geschreeuw vanuit de auto’s richting Len. “Get a job you scum” is een van de vele scheldkanonnades die hij dagelijks naar zijn hoofd geworpen krijgt. “Als ze mijn verhaal eens zouden aanhoren zouden ze misschien niet gelijk een oordeel vellen. Zij kunnen ook morgen in een echtscheiding terechtkomen waarbij ze alles verliezen”, reageert Len.

Niet alleen vanuit auto’s wordt hij beledigd, ook voetgangers roepen hem regelmatig na. In reactie op deze scheldpartijen heeft hij een slogan op een bord geschreven ‘Obtuse hurl abuse, ignorant just walk by while intelligent ask why’. Len heeft het idee dat het voortdurende commentaar wel wat is afgenomen sinds hij het bord heeft. Het liefst zou hij eens lekker op de bank zitten met een goed boek. “Zonder de kou te voelen en naar muziek te luisteren zonder het lawaai van het verkeer te horen”, zegt Len geëmotioneerd. “En zonder dagelijks beledigd te worden. Dat zou ik graag willen. Een huis waar mensen in de nacht niet tegen aan kunnen schoppen”.

Len is in gesprek met een daklozenorganisatie over een woning, maar ze kunnen hem niet vertellen hoe lang het nog gaat duren. Len heeft om de tijd te doden vriendjes gemaakt met twee duiven die hij Pinky en Pergy heeft genoemd. “Ik geef ze elke dag een paar kruimels brood. Sindsdien komen ze steeds terug. Ze eten nog niet van mijn hand maar dat kan niet lang meer duren.”

Meer weten? Zie: Het Engelse rechtssysteem bestrijden met honger