De mythe van Lo-Matang in Nepal

In Nepal, ten noorden van het Himalaya gebergte ligt de regio van de Mustang. Daar bevindt zich het middeleeuwse stadje Lo-Mathang. De geheel ommuurde enclave wordt geregeerd door koning Jigme Sing Parbal Bishta. Jaarlijks vindt daar het Tenchi festival plaats. Dit festival, dat ook wel Tiji genoemd wordt, staat in het teken van een rituele viering van drie dagen.

Lo-Mathang ligt op het Tibetaans plateau. Het is een van de laatste enclaves met een zuiver Tibetaanse cultuur, waar het boeddhisme nog traditioneel beleefd wordt, los van invloeden van buitenaf. De Mustang regio is een verboden gebied. Het is geïsoleerd van de rest van de wereld. De goed behouden culturele traditie is een zeldzaamheid. Alleen met een speciale vergunning kunnen reizigers het gebied bezoeken.

De regio heeft een adembenemend landschap. Tegen die achtergrond vindt het Tenchi festival plaats. Tijdens een drie dagen durend ritueel worden ‘demonen verjaagd’. De herinnering van een mythe staat centraal. Deze vertelt het verhaal van de jonge god ‘Dorje Jono’, die het op moet nemen tegen zijn demonische vader om het koninkrijk van de Mustang te redden tegen de dood en verdoemenis.

De demonische vader veroorzaakte chaos in Lo-Mathang door waterschaarste te creëren. Water is de meest kostbare levensbehoefte in het afgelegen gebied. De zoon, Dorje Jono, verslaat uiteindelijk de demon. De vader wordt verbannen.

De viering valt samen met het einde van het droogteseizoen, het luidt het regenseizoen in. Op de traditionele Tibetaanse kalender is Tenchi ieder jaar tussen de 26ste en de 29ste van de derde maand. Dit jaar viel dat in mei, van 29 tot en met 31 mei. Honderden mensen uit de omgeving trokken naar het stadje om het Tenchi festival bij te wonen.

De eerste westerling die het Tenchi festival mocht meemaken was Michel Peissel. In 1964 was hij getuige van de rituele viering, hij herinnert zich: “Wat ik zag was zo uitzonderlijk en zo onverwacht dat ik mijn ogen niet kon geloven. Nu nog heb ik moeite te geloven dat wat ik die dag heb gezien werkelijkheid was.”