“Hij is nooit mijn vijand geweest, het was mijn vriend”

Zijn vriend Frenando Cabrera is doodgestoken en nu hangt hem een strafeis van 10 jaar boven het hoofd. Etienne L. ontkent, maar de DNA-sporen wijzen zijn kant op. Een Duitse getuige speelt een prominente rol in de moordzaak, maar spreekt hij de waarheid?

Snijwonden in het gelaat, op de rechterborst en aan de armen. Op vijf december 2014 werd de 43-jarige Uruguayaanse Fernando Cabrera doodgestoken in zijn woning aan de Frederik Hendrikstraat in Amsterdam. Met een ontbloot bovenlijf zat hij op een grijze bank met naast hem een vleesmes dat letsel aan zijn ribben had veroorzaakt. De bank en muren waren besmeurd met bloedspetters, maar op het slachtoffer zelf was een beperkte hoeveelheid bloed aangetroffen. Opvallend was het stoffen kettinkje om zijn hals dat nog helemaal schoon was. Wel waren er veel DNA-sporen achtergelaten: op de hals en nagelriem van het slachtoffer, op de theekopjes en op het vleesmes. Verder werden er vingersporen met bloed gevonden op een pakje shag.

Deze DNA-sporen leidden rechtstreeks naar de 36-jarige Etienne L. Hij staat 21 oktober 2015 terecht en wordt verdacht van doodslag of moord. Onbewogen zit hij met zijn getatoeëerde armen over elkaar. Met zijn kin omhoog en zonder enige gezichtsuitdrukking kijkt hij voor zich uit. Kort na zijn aanhouding verklaarde hij nog dat hij “wat moest vertellen” en dat hij “iets met de zaak te maken had”. Waarop hij vervolgens huilde, omdat alles “misliep in zijn leven”. Nu zwijgt hij op elke vraag die aan hem gesteld wordt.

Zwaaien met messen

Etienne L. heeft een moeilijke jeugd gehad die hij doorbracht in internaten. Ook zou hij verslaafd zijn geweest aan drugs en hij handelde er mogelijk ook in. Hij ging vaak om met een groepje Spaanssprekende harddrugsgebruikers, waaronder Fernando Cabrera. In 2004 heeft hij een jaar lang op straat geleefd en kwam hij geregeld in aanraking met politie en justitie. Ondertussen telt zijn strafblad veertien pagina’s met vooral geweldsdelicten. Zo werd hij eerder al veroordeeld tot vijf maanden cel, omdat hij een man met een kettingslot in het Vondelpark had geslagen.

Hij wordt omschreven als “dominant” en “licht ontvlambaar”, dat blijkt uit een psychiatrisch rapport van het Pieter Baan Centrum, waar Etienne L. zes weken lang is onderzocht. Hij werkte echter niet volledig mee aan het onderzoek. Volgens deskundigen was hij achterdochtig en had hij geen vertrouwen in de hulpverleners, waardoor het moeilijk was om de psychische toestand van de verdachte goed te beoordelen. Er zijn vermoedens dat hij psychotisch is. Maar volgens de verdachte zou psychotisch een verkeerde term zijn. Hij zou behekst zijn en vertelde aan zijn psychiater dat demonen hem soms de opdracht gaven om met messen te zwaaien. In november 2011 was er een incident op een feest van een vriend. Hij werd kwaad, stak twee keukenmessen in de voordeur en schreeuwde dat “iedereen dood moest”. Het gezwaai met messen hangt samen met de moord op Cabrera, die om het leven is gekomen door verschillende messteken.

"…de Duitser betaalde zijn huur niet…"

De Officier van Justitie spreekt van een onberekenbaar en gewelddadig persoon: “Het zou zomaar kunnen dat er in de woning iets is voorgevallen, waardoor Etienne L. heel boos is geworden.” Er zou op de avond van de moord ruzie zijn geweest tussen slachtoffer en verdachte, maar waarover? Dat is nog onduidelijk. Ze waren dronken en hadden cocaïne gebruikt. Althans, dat verklaarde een Duitse medebewoner van Cabrera die intussen gevangenzit in Tsjechië. Er stond wodka én er stak een groot groen keukenmes in een houten tafel. De Duitser wilde met de ruzie niks te maken hebben en ging naar zijn kamer. Hij hoorde nog een glas vallen, de deur hard dichtslaan en grof taalgebruik van de verdachte, zoals “fuck you” en “motherfucker”. De volgende ochtend trof de Duitser  Cabrera dood aan op de bank met naast hem het vleesmes. De glasscherven lagen op de grond en het groene mes in de keukentafel was verdwenen. Maar waar is het mes nu? Momenteel onvindbaar. “En wellicht is dit het moordwapen geweest”, zegt advocaat van Etienne L., Babur Beg. Is het mes misschien meegenomen door de Duitser? Na de dodelijke vondst, pakte hij al zijn spullen, belde een vriend op en ze verlieten samen de woning, zonder de politie op voorhand te verwittigen. Later beweerde de Duitser tegenover de politie dat hij bang was en dat hij niks met de moord te maken had. Deze Duitser is de enige die in deze moordzaak direct iets heeft verklaard over de verdachte en over het lichaam van het slachtoffer. Maar klopt zijn versie wel?

Grote schoonmaak

Er is geen enkel spoor van de Duitser aangetroffen op het lichaam van het slachtoffer of in de woning. Volgens advocaat, Babur Beg, is dit “zeer merkwaardig”. “Zeker omdat de Duitser bij het slachtoffer in huis woonde. Hij heeft dus zijn best gedaan om zijn sporen te wissen en de schuld op mijn cliënt af te schuiven.” De politie verklaart ook dat er in de woning flink is schoongemaakt. En volgens Michael van der Scheer, ingenieur bij het Nederlands Forensisch Instituut, is het opmerkelijk te noemen dat een aantal aspecten zeer schoon waren, zoals het lichaam van het slachtoffer en de stoffen ketting. “Na beschouwing is het niet goed vast te stellen wat zich precies in de woning heeft afgespeeld. De dader kan de moord ergens anders gepleegd hebben, het lichaam zou later op de bank neergelegd kunnen zijn, waarna de dader een schone ketting bij het slachtoffer heeft omgedaan.”

Advocaat Babur Beg gaat zelfs een stapje verder en vertelt dat het goed mogelijk is dat er geen ruzie heeft plaatsgevonden tussen zijn cliënt en het slachtoffer, maar tussen de Duitser en het slachtoffer. “Een ruzie over geld, want de Duitser betaalde zijn huur niet.” Uit eerdere verklaringen blijkt dat het slachtoffer vlak voor zijn dood een drugsdeal had gesloten en met een bedrag van drieduizend euro op zak liep. Het geld is nooit meer teruggevonden in de woning. “De Duitser kan het geld meegenomen hebben. Het is zeer onwaarschijnlijk dat mijn cliënt dat heeft gedaan, aangezien hij de ochtend na de moord is gearresteerd voor het stelen van een broodje kaas bij de Albert Heijn.”

Ruige knuffel

De vraag blijft hoe het DNA van Etienne L. op het slachtoffer terecht is gekomen. Bovendien zijn er bloedsporen van het slachtoffer gevonden op zijn kleding. Eerder verklaarde hij dat dit komt, doordat hij een tatoeage heeft gezet bij Cabrera en dat hierbij bloed was vrijgekomen. Ook zou hij hem geknuffeld hebben, wat weer een argument zou zijn voor zijn DNA-sporen op het lichaam van het slachtoffer. Maar zijn DNA is onder andere gevonden aan de hals en nagelriem. “Het doet vermoeden dat er een worsteling heeft plaatsgevonden”, aldus de Officier van Justitie. “Je kunt toch op verschillende manieren knuffelen? Mannelijke genegenheid tonen. Dat kan er soms ruig aan toegaan”, reageert advocaat Babur Beg. “Mijn wens als advocaat is om de Duitse getuige opnieuw te verhoren.” Maar de Officier van Justitie vindt dat niet nodig. “Op de meest dadergerelateerde sporen komt de Duitser niet voor en dat is voor mij een duidelijk signaal.” Etienne L. wordt als enige verdachte gezien. Er wordt een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van tien jaar tegen hem geëist voor doodslag als gevolg van ernstig geweld. “Hij is nooit mijn vijand geweest, het was mijn vriend”, reageert Etienne L. op deze strafeis.

De strafeis is hoog, omdat de steekpartij plaatsvond in Cabrera’s eigen woning en hij ernstig verminkt was. Dat maakte het voor zijn nabestaanden extra zwaar. Zijn zoon vertelt: “Elke nacht zie ik in mijn dromen mijn vader voor me. Maar als ik wakker word dan realiseer ik me pas dat ik hem nooit meer zie. De dood van mijn vader heeft me erg getraumatiseerd. Ik lijd nu aan verlatingsangst. Ik heb vrees dat anderen dit ook zal overkomen en dat ik meer mensen zal kwijtraken die ik liefheb.”

Cabrera’s zus: “Mijn broer was verslaafd aan drugs, maar hij was nooit agressief. Hij was vooral erg eenzaam. Hij kreeg weinig bezoek, maar de personen die bij hem thuis kwamen waren wel echt zijn vrienden. Het maakt het daarom zo pijnlijk dat hij in zijn eigen huis is vermoord, een plek die een veilig oord hoort te zijn. Het toegetakelde gezicht zal ik nooit vergeten. Het was een zinloze dood. Ik heb niet alleen mijn broer verloren, maar ook mijn moeder die uit verdriet is gestorven.”

Vijf november 2015 volgde de uitspraak: Etienne L. werd veroordeeld tot acht jaar cel.