Onduidelijkheid over aantallen

Lost in Europe onderzoekt de verdwijning van migrantenkinderen uit opvangcentra in verschillende Europese landen. Het achterhalen van precieze aantallen is minder makkelijk dan je zou verwachten. Daar heeft ieder Europees land haar eigen redenen voor.

In veel landen is de registratie van vermissingen niet accuraat. Niet alle vermissingen worden bijvoorbeeld door opvangcentra of voogden gemeld bij de verantwoordelijke instanties. Dit is bijvoorbeeld het geval in België. Bij verdwijning van een migrantenkind moeten opvangcentra dit melden bij de politie en bij de dienst Voogdij van het Ministerie van Justitie. Dit gebeurt niet in alle gevallen. Daardoor is de dienst Voogdij, die de data over vermiste migrantkinderen verzamelt, niet op de hoogte van alle vermissingen.

Duitsland

Ook wordt niet altijd goed bijgehouden wanneer kinderen na een vermissing weer terugkeren bij het opvangcentrum. Geregeld verdwijnt een minderjarige migrant uit een opvangcentrum, om er na korte tijd weer terug te keren. Deze terugkomst moet gemeld worden bij organisaties die de vermissingen bijhouden, dit is vaak de politie en de overheidsdienst verantwoordelijk voor de opvang. Ook dit gebeurt niet altijd. Dit geldt bijvoorbeeld voor Duitsland. Het gevolg daarvan is dat het geregistreerde aantal vermissingen in Duitland te hoog is.

Een andere moeilijkheid is dat het geregeld gebeurt dat een migrantenkind uit de opvang verdwijnt en in een ander land asiel aanvraagt. In dit geval zou de dienst die asielaanvragen onderzoekt in het ontvangende land moeten nagaan of het kind in een ander Europees land als vermist is opgegeven. Ook dat gebeurt niet altijd. Hierdoor kan het aantal geregistreerde vermissingen hoger zijn dan het werkelijke aantal.

Politieke wil

Een vierde moeilijkheid is dat er vermoedelijk een grote groep migrantkinderen in Europa is die nooit asiel heeft aangevraagd. Deze kinderen zijn überhaupt nooit in een Europees land geregistreerd en zij zijn dus ook niet terug te vinden in de statistieken over vermissingen. Deze kinderen zijn echter net zo kwetsbaar als migrantkinderen die als vermist geregistreerd zijn. Ook zij lopen een groot risico om bijvoorbeeld slachtoffer te worden van mensenhandel.

Als er in Europa de politieke wil zou zijn om de vermissingen van migrantkinderen nauwkeuriger te registreren, zouden we een veel beter beeld hebben van de hoeveelheid vermiste kinderen. Aan deze politieke wil schort het op dit moment. Zoals een Deense persvoorlichter van de immigratiedienst het verwoordt: “Nu en dan belt er een journalist die graag de exacte cijfers wil hebben. Maar naar mijn ervaring is er verder niemand in geïnteresseerd. Vanuit de overheid of het parlement is er nog nooit een verzoek gedaan om concrete data.”