Eerste Kamer praat eindelijk weer over ticketwet

In de Eerste Kamer is eindelijk weer gesproken over de ticketwet, deze werd vijf jaar geleden aangenomen door de Tweede Kamer, maar is nog steeds niet ingevoerd. Ticketverkoper Ticketservice stond toentertijd achter de wet, dat is nu heel anders. De markt is veranderd. Loopt deze wet achter de feiten aan?

Je zet je wekker op zaterdagochtend om acht  uur om je laptop alvast aan te zetten. De tickets voor het concert van je favoriete artiest gaan om tien uur in de verkoop en jij moét kaartjes zien te bemachtigen. Je vrienden zitten ook klaar: met meerdere laptops ingelogd in de digitale wachtrij van de ticketverkoper. Nu hopen dat iemand er door komt. Na een uur wachten staat er tot je teleurstelling op het scherm dat alle kaarten verkocht zijn. Je hebt achter het net gevist en al je vrienden ook. Later op diezelfde ochtend vind je op de website van een doorverkoper nieuwe tickets. Dit keer voor een prijs waarvan je een week op vakantie kunt. Het concert gaat helaas aan jou voorbij… Herkenbaar verhaal? De ticketwet probeert een eind te maken aan de (illegale) doorverkoop van tickets tegen woekerprijzen, maar is nog altijd niet door de Eerste kamer heen.

Vorige maand kwam de ticketwet weer ter sprake in de Eerste Kamer. In 2008 is het eerste voorstel ervoor geïnitieerd. De nieuwe wet wil regels voor de doorverkoop van tickets, zo mag er maar maximaal 20 procent meer worden gevraagd dan de officiële verkoopprijs. Via een geschillencommissie kunnen gedupeerden volgens de nieuwe wet zelf hun teveel betaalde bedrag terug vorderen van de organisatie waar zij een te duur ticket gekocht hebben. Het in de Tweede Kamer goedgekeurde voorstel van de wet komt echter uit 2010 en sindsdien is de ticketmarkt behoorlijk veranderd: hoe relevant is deze wet nog?

Nu, ruim zeven jaar na het eerste voorstel tot de wet, is de collectieve medewerking van officiële verkooporganisaties zoals Ticketservice in ieder geval niet meer het geval. Waar Ticketservice zich eerst hard maakte tegen het doorverkopen van tickets en medewerking verleende aan het initiatief voor de wet, zijn zij nu tegen. Een argument hiervoor is marktwerking: mensen mogen zelf bepalen wat zij ergens voor betalen. Ook het feit dat het toch niet tegen te houden is met een wet telt mee: buitenlandse tickethandelaars kunnen zich namelijk ook hier op de markt aanbieden.

Opvallend is dat Ticketservice tegenwoordig onder hetzelfde moederbedrijf valt als Seatwave, een tickethandelaar die op de zwarte lijst staat omdat daar tickets tegen enorme bedragen over de toonbank gaan. Er zijn geen concrete aanwijzingen dat er tickets worden doorgesluisd van Ticketservice naar Seatwave, maar het is op zijn minst dubieus.

Vanuit de markt komen ook initiatieven om de dure doorverkoop van tickets tegen te gaan, die wellicht deze wet overbodig maken. Zo werd aan bewustwording gewerkt via de ‘Weet Waar Je Koopt’ actie in 2013. En er komen alternatieve manieren van kaartverkoop. De Amsterdamse Melkweg deed een try-out met tickets die op naam werden verkocht. Dit bleek vruchten af te werpen. Via Seatwave zijn voor het betreffende concert geen kaarten tegen woekerprijzen doorverkocht. Ook initiatieven met crowdfunding lijken aan te slaan. Via kaartverkoop voor een artiest op voorhand. Pas als er genoeg kaarten zijn verkocht wordt een organisatie in de hand genomen die de artiest werkelijk boekt.

Wanneer de Eerste Kamer echt over de wet gaat stemmen is nog niet bekend.

Florien Willems houdt zich de komende tien weken bezig met onderzoek naar de (door)verkoop van tickets en de relevantie van de ticketwet. Heb jij ook het gevoel dat je benadeeld wordt door tickethandelaars die woekerprijzen vragen voor optredens van jouw favoriete artiest? Wil je weten hoe de tickethandel in elkaar zit, en of de wet daar iets aan kan veranderen? Steun Florien in haar onderzoek!