Hermanes van wijn- en tabaksboerderij Longlands

Hermanes (71) ligt onder zijn deken op bed in een kamer waar hij en zijn vrouw en dochter net in passen. De entree van het stenen huis waar ze wonen wordt omgeven door een stellage van golfplaten en houten planken. Hij woont al bijna twintig jaar in dit huis op de wijn- en tabaksboerderij Longlands, waar hij werkte totdat hij zijn been kwijtraakte.

De wonden die Hermanes overhield na een ongeluk tijdens het ploegen op het land zijn vijf jaar geleden gaan infecteren, waardoor zijn been moest worden geamputeerd. In zijn jonge jaren vielen Hermanes de werkomstandigheden al zwaar. “Ik begon op mijn twaalfde met werken, voor 15 cent per dag.”

Hermanes werkte van zes uur ’s ochtends tot zes uur ’s avonds en stond soms om één uur ’s nachts op om eerst nog naar de markt te gaan. Tijdens zijn carrière wisselde hij twee keer van boerderij. “De omstandigheden waren overal hetzelfde”, aldus Hermanes. Hij maant zijn vrouw tot stilte als ze hier op in wil haken.

“Het is moeilijk om wat aan de situatie te doen, omdat de arbeiders van de boerderij zich niet verenigen”, vervolgt hij. Op de boerderijen heerst veel jaloezie en conflict. Toch gaat er al een tijdje een gerucht rond dat iemand een trustfonds gaat oprichten om huizen te bouwen voor de landarbeiders en hun families op de boerderij. Hermanes en zijn vrouw weten niet wie het is, noch wanneer het gaat gebeuren. Maar een nieuw huis komt er aan, daar gelooft Hermanes stellig in.