23 november, 2016 | Auteur: Katja van Nimwegen | Beeld: Rosa Hofgartner | Trefwoord: nederland

Worstelingen

Hij was waarschijnlijk 27 maar nog steeds puber. Walli had niet in een houding kunnen groeien zoals zijn leeftijdsgenoten. Hij was blijven steken in het switchen en uitproberen. Alsof hij hoopte dat iemand zou zeggen, ja zo, zo mag je wel bij Nederland horen.

Het ene moment was hij een blij hondje dat het zo fijn vond dat ik er was, speciaal voor hem. Dan weer was hij een wijze die, terwijl we hier biertjes dronken, de wereld voelde branden tot we allemaal ten onder zouden gaan. Heel soms zag je in hem de illegaal, de Afrikaan met de pet die hiphop uit zijn mobiele boxen knalde op het terras. Hij verzette zich tegen de hipsters om hem heen, die gehaaste interessante studenten die deze jongen met de worstelingen in zijn hoofd geen blik waardig gunden. Ze zagen hem niet.

Walli was niet duidelijk geweest over leeftijd, afkomst en familie, had geen bewijs noch reden voor zijn vlucht. Zijn straf was een decennium wachten met tot slot een afwijzing. Hij was waarschijnlijk 27 maar zijn baardje hing er troosteloos bij en zijn ogen leken van een kind. Hij sprak met passie over zijn Nederlandse vrienden, zijn Zwolse ‘vader’ die hem soms wat geld gaf en de sleutels van een appartement. Ze waaiden door zijn verhalen, continu, de mensen die hem hadden gewaardeerd als vriend, als gelijke, die hem reden gaven verder te leven maar hem ook aan dit land hadden geplakt.

Ik ga niet weg want ik ben Nederlander, protesteerde hij soms tegen een denkbeeldige uitzet-ambtenaar. Maar later fantaseerde hij weer over Frankrijk, waar ze gewoon werkvisa gaven, of het Amerika van zijn broer. En als hij in zijn hoofd al die opties had afgestreept richtte hij zijn kleine oogjes naar de grond, terwijl hij over zelfmoord praatte, wat hij soms best wel eens overwoog.

Drieduizend euro schadevergoeding krijgt Walli, contant, voor het lange wachten op een ‘nee’. Hij kent alle AZC’s en heeft in negen Nederlandse provincies gewoond. Wat kun je met geld als je geen bankrekening kunt openen, geen legale onderneming kunt starten, geen huis mag huren? Walli heeft nog geen plan. Hij houdt me op de hoogte.

Hoe overleeft een jongere zonder papieren in Nederland? Wat blijft er over als je officieel niet bestaat? Als je niet legaal mag werken, huren, studeren – wat doe je dan? Duizenden minderjarigen kwamen de afgelopen jaren naar Nederland, een deel van hen verdween uit beeld van de staat. Katja van Nimwegen zoekt deze ongedocumenteerde jongeren en schrijft het verhaal van de officieuze wereld waarin zij leven. Je kan haar helpen: door ProjectNoID te liken, volgen, delen, tips te geven en vragen te stellen die jij beantwoord wilt zien. Tips en publicaties kunnen anoniem en alle manieren van betrokkenheid worden gewaardeerd.

Om het project een boost te geven is budget nodig. Dit artikel is tot stand gekomen met steun van het Fonds Bijzondere Journalistieke Projecten en de Lira Startsubsidie voor jonge journalisten (www.fondsbjp.nl). Daarbovenop zou Katja graag samenwerken met fotografen, grafisch vormgevers, kunstenaars en filmmakers om het verhaal te vertellen. Via de knop rechtsboven op deze pagina kunt u Project No ID financieel ondersteunen.

De naam Walli is verzonnen, het verhaal is echt.

Doneren

Door deze investering zorg ik ervoor dat de maker de volgende journalistieke productie realiseert.







Draag bij aan onafhankelijke makers

Onafhankelijke journalistiek begint bij makers die de tijd nemen om te luisteren, onderzoeken en verhalen menselijk te maken. Bij Small Stream Media staan die makers centraal: dichtbij, betrokken en vrij van commerciële druk. Met jouw bijdrage kunnen zij blijven publiceren, verbanden leggen en nieuwe stemmen laten horen. Je helpt eerlijke verhalen boven water te krijgen die anders onzichtbaar blijven. Draag bij aan onafhankelijke makers en bouw mee aan een platform waar kwaliteit, vertrouwen en impact voorop staan voor iedereen die betrokken is.